மதுரை-திருப்பூவணம் புராணம்

”மணிதிகழ் மாடமலிமது ராபுரி வாழ்சித்தரேந்
துணிவுட னின்னன்பு கேட்டணைந் தோமென்று சொல்லிப் பின்ன
ரணி திகழ் பூவணப் பொன்னனை யாளுக்கன் றாணிப் பொன்னைப்
பணிவிடைக் கீந்த சொக் தேசி பயகரனே”

இது ரசவாதம் செய்த திருவிளையாடல் புராணம் பற்றி சொல்லும் திருவிளையாடல் பயகர மாலைப்பாடல்(எண்45) ஆகும்.

       மதுரை     மதுரை சோமசுந்தரக் கடவுள் சித்தராக திருப்பூவணத்தாசியான பொன்னனையாளுக்கு காட்சி தந்து அவளின் ஆசையான திருப்பூவண இறைவனுக்கு திருவுருவம் செய்த காட்சி தான் 36 வது திருவிளையாடல் புராண ஆகும்.

பொன்னனையாள் இறைவனின் கன்னத்தில் கிள்ளி முத்தமிடும் காட்சி


     இறைவன் முன் நடனமாடும் சிவபக்தை பொன்னனையாள் , தன் வருமானம் அனைத்தையும் திருப்பூவண நாதரை வணங்க வரும் அனைத்து சிவனடியாருக்கும் அன்னதானம் வழங்கி செலவு செய்தாள்.அதனால் மகிழ்சியும் கொண்டாள் . அவளுக்கு திருப்பூவணக் கோவிலில் பூசிப்பதற்கு தங்கத்தால் ஆன திருவுருவச் சிலை வடித்துக் கொடுக்க ஆசை. ஆனால் , அதற்கான தங்கம் செய்ய காசு இல்லை. வருமானம் எல்லாம் அன்னத்தானத்திற்கே செல்வதால் , என்ன செய்வேன் என மதுரை சோமசுந்தரக் கடவுளை நோக்கி வேண்டினாள்.

தியானக் கட்ட முனிவர்களுக்காக திருநடனம் ஆடும் பிரமதாண்டவ நடேசுவரர்



    பக்தையின் விருப்பம் அறிந்த சோமசுந்தரரும் , அதனை பூர்த்தி செய்ய , சித்தர் வடிவில் , திருப்பூவணத்தில் பொன்னனையாள் வீட்டிற்கு
எழுந்தருளினார். தாதியர்கள் உணவு உண்ண அழைத்தனர், அப்போது சித்தர் வடிவம் கொண்ட சோமசுந்தரக் கடவுள் பொன்னனையாள் அவர்களை பார்க்க விரும்புவதாக கூறி அழைத்துவரச் செய்தார்.

      சித்தரது பாதங்களில் தனது தலை பதியுமாறு பணிந்து உணவு உண்ண அழைத்தாள். உன் முகம் வாடியுள்ளது ஏன்? என சித்தர் வடிவிலுள்ள சிவன் கேட்க , பொன்னனையாளும் தன் விருப்பமான திருப்பூவண நாதனுக்கு  பொன்னாலான திருவுருவம் செய்யும் ஆசையைச் சொல்ல,   சித்தர் அவளை வாழ்த்தி, அவளிடம் உள்ள அனைத்து உலோகப்பாத்திரங்களையும் கொண்டுவரச் செய்து , திருநீற்றினைத் தூவினார். பின் தீயிலிட்டு காய்ச்சுங்கள் தங்கம் கிடைக்கும் என்று  சொன்னார்.

 

                 பொன்னனையாள் செய்த திருவுருவச் சிலை

 மீனாட்சியம்மனைப் பிரியாத சோமசுந்தரரை அன்று இரவு தங்கிவிட்டுச் செல்லும் படி கூற, இறைவன் ,”யாம் மதுரையில் விளங்கும் சித்தராவோம்” என கூறி மறைந்தார். வந்தவர் மதுரை வெள்ளியம்பலத்தில் கால்மாறியாடும் அம்பலவானரே என்பதைக் கண்டு பக்தியால் நெகிழ்ந்தாள்.

  ஆணவமலம் கெட்டு இறைவனின் திருவடியை அடைந்தவர் சிவமாக விளங்குவதைப் போல உலோகங்களின் களிம்பு நீங்கிப் பொன்னாக விளங்கின. அப்பொன்னைக் கொண்டு இறைவனுக்கு திருவுருவம் வார்ப்பித்தாள்.

       இறைவனின் அழகான திருவுருவ்த்தைக் கண்டு  “அச்சோ! அழகிய பிரனோ இவன்” என்று இறைவனின் கன்னத்தைக் கிள்ளி முத்தமிட்டாள்.அதனால் இறைவனின் திருமேனியில் தழும்பு உண்டானது . இத் திருவுருவத்தில் இன்றும் கோயிலில் உள்ள சிலையில் காணலாம்.

         மதுரையில் திருவிளையாடல் புராணக் கதைகள் தொடர்பான விழாக்கள் நடைப்பெறும் நாளில், 36 வது ரசவாத புராணக் கதை அன்று சோமசுந்தரக் கடவுள் , திருப்பூவணம் வந்து காட்சி தந்து , மதுரை சென்று வந்துள்ளார். தற்போது அவ்வாறு வருவதில்லை. அவை மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவிலிலே வைத்து நடத்தப்படுகினறன.குறித்த நேரத்திற்கு மீண்டும் மதுரைக் கோவிலுக்கு  அழைத்து செல்ல முடியாத்தே , தற்போது இங்கு சோமசுந்தரர் வராமைக்கு காரணமாக சொல்லப்படுகிறது. 

வளரும் சந்ததியினருக்கு இவ்வரலாறு மறக்கடிக்கும் முன் திருவிழா அன்று திருப்பூவணம் வந்து செல்ல இந்து அறநிலைத்துறை நடவடிக்கை எடுக்குமா?
மதுரை அண்ணனுக்கு கோரிக்கை கொண்டு சென்று விழா  நடத்த சிவவச்சாரியார்கள் முடிவெடுக்கவும்.

ம்துரை-திருப்பூவணம் சிவன் கோவில் 3

 திருப்பூவணத்தில் அசுவமேதயாகம் நடந்தது என்பதை சொன்னால் நம்பவா முடிகிறது? அந்த யாகத்தின் பின்னனியில் கிடைத்த கோவில் சொத்து ,இன்று அரசியல் மாற்றத்திலும், வேகமான கால மாற்றத்திலும் கோவில் சொத்து  தனி நபரின் உரிமையாக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அறியும் போது மனம் மிகவும் வேதனையடைகிறது.

”பிரமனூர் கணக்கு வழக்கும் , திருப்பூவணத்தின் கிழக்கும் , மேற்கும் சொல்ல முடியாது “ என்ற பழமொழி உண்டு.

        நள மகாராஜா திருப்பூவணத்தில் அஸ்வமேத யாகம் செய்துள்ளார். அதனால் கிடைத்த மண் பொன் அனைத்தையும் கோவிலுக்கு எழுதி வைத்துள்ளார். அதற்கான ஆவணங்கள் அழிந்துள்ளன. எப்படி என்பது தெரியாது என்கின்றனர். மடப்புரம், மற்றும் பிரமனூர் கிராமம் முழுவதும் கோவிலுக்கு உரிமையுள்ளவை.

இக்கோவில் முஸ்லீம் படையெடுப்பின் போது சிதைக்கப்பட்டுள்ளது. பல மன்னர்களால் ஒவ்வொரு அடுக்காக கட்டப்பட்டுள்ளது. இக் கோவில் கோபுரத்தில் சிற்பங்கள் இல்லை. படத்தைப்பார்த்தாலே தெரியும். இன்றும் கோவில் நுழையும் போது கட்டப்படாத ஒரு கோபுர தூண் உள்ளதை காண முடிகிறது.

    இங்கு உள்ள சிவன் சுயம்பு ஆகும். மேலும் இங்குள்ள சிவனின் நெற்றியில் திரிசூலம் அடையாளமுள்ளது.இக்கோவில் வடகிழக்கே அமைந்துள்ளக் கோவில் ஆகும். இக்கோவிலில் தினமும் விளக்கு போடப்படுகிறது. பிறகோவில்களில் அம்மாவசை அன்று மட்டுமே விளக்குப்போடப்படும் . தினம் விளக்குப்போடுவதால், இங்கு கிரிகைகள் செய்யப்படுகின்றன. தினம் அம்மாவாசை தரிசனம் அளிக்கும் ஒரே கோவில் திருப்பூவணம் சிவன் கோவில் ஆகும்.

     இங்குள்ள பெருமாள் கோவிலில் வைகுண்ட ஏகாதேசி அன்று சொர்க்க வாசல் திறகிறார்கள். சிவன் கோவிலில் வேறு எங்கும் சொர்க்க வாசல் திறக்கப்படுவதில்லை என்கின்றனர். 

 
          இக்கோவிலில் ஐந்து தீர்த்தங்கள் உள்ளன். பிரம்மதீர்த்தம், மணிகர்ணிகைத்
தீர்த்தம், லெட்சுமி தீர்த்தம், சந்திர தீர்த்தம், சூரிய தீர்த்தம் என்பன அவையாகும்.

         மணிகர்ண தீர்த்தத்தில் குளித்தால், செய்த பாவங்கள் எல்லாம் தொலைந்து விடும் என்றனர். உடனே என்னுடன் வந்த ரவி முந்திக்கொண்டு தீர்த்தமாடினார். நானும் என் பாவங்களைத் தொலைத்தேன்.
      
          சிவனே தனக்கு சிலை வடித்த ரச வாத புராணத்தை அடுத்த இடுகையில் பகிர்கிறேன்... தொடரும்.




 

மதுரை-திருப்பூவணம் சிவன் கோவில்

   திருப்பூவணம் சிவன் கோவில் சென்று விவரங்கள் சேகரித்த போது அதிர்ச்சி தரும் தகவல்கள் கிடைத்தன. இந்து அறநிலைத்துறையின் நிலைக் கண்டு வருத்தம் ஏற்பட்டது.தகவல் அறியும் உரிமைச்சட்டத்தால் ,அனைத்துக் கோவில் சொத்துக்களும் பறிப்போகும் நிலை கண்டு கோபம் வருகிறது. சிவன் சொத்து குல நாசம் என்ற காலம் மாறிவிட்டது. கோவில் சொத்து எடுத்தா பாவம் என்பது மாறி கோவில் சொத்து எடுத்தா என்ன மோசம் என்றாகிவிட்டது. திருப்பூவணம் கோவில் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முற்பட்டக் கோவில். இது தன்னுள் பல வரலாறுகளையும் , புராணங்களையும் கொண்டுள்ளது, இதற்கு பட்டா வழங்காமல் , அரசு புறம் போக்கு என தகவல்கள் வருவது ஆச்சரியம் என்பதுடன் விசயம் முடிந்துபோகவில்லை . இதனால் வருமான இழப்பு என்பதுடன் முடிவதில்லை.விசயம் இன்னும் ஆழமானது..!      

   


     அறுபத்து நான்கு சிவப் புராணங்களில், முப்பத்தியாறாவது புராணம் நடைப்பெற்ற இடம் இந்த திருப்பூவணம் சிவன் கோவில் ஆகும். இது ரசவதா சேத்திரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

திருப்பூவணம் சிவன் கோவிலின் தலவிருச்சம் பிலா மரம் ஆகும் . திருப்பூவணத்தில் அஸ்தியைக் கரைத்தால் பாவ விமோச்சனம் கிடைக்கும் என்கிறார்கள். இதன் புண்ணிய விபரத்தை கீழ் கண்டவாறு பட்டியலிடுகின்றனர்.

காசியை காட்டிலும்  வீசம் பங்கு அதிகம். (பதினாறு பங்கு ). இராமேஸ்வரத்தைக் காட்டிலும் ஆறு பங்கு அதிகம். மதுரையைக் காட்டிலும் முக்கால் பங்கு அதிகம்.

       இந்த கோவில் நால்வர் பாடிய திருத்தலம் ஆகும். ஞான சம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்திரமூர்த்தி, மாணிக்க வாசகர் ஆகியோர் பாடிய திருக்கோவில் ஆகும்.

      புறப்பாடு விக்கிரகத்தில் கந்தர் நின்று இருப்பார். ஆனால் இக்கோவிலின் புறப்பாடு விக்கிரகத்தில் குழந்தைப்பருவத்தில் தாய் மடியில் அமர்ந்துள்ளார். இது இக்கோவிலின் சிறப்பு ஆகும்.

    இக்கோவிலின் உள்ள பெருமாள் , திருப்பதியில் உள்ளது போல நின்று காட்சியளிக்கிறார். பிறக் கோவில்களில் படுத்த வண்ணம் மட்டுமே காட்சித்தருவார்.

    இக்கோவிலின் அம்பாள் சொளந்திர நாயகி என்று வடமொழியிலும், அழகிய நாயகி என தமிழிலும் அழைக்கப்படுகிறார். இதனாலே கோவிலைச் சுற்றியுள்ளப்பகுதி மக்கள் தம் குழந்தைக்களுக்கு அழகிய நங்கை என்ற பெயரை வைத்துள்ளனர்.

   இக்கோவில் இன்றைய நிலையை அடைய பாண்டியர்கள், நயக்கர்கள், நகரத்தார்கள் உதவி புரிந்துள்ளனர். இக் கோவில் சிவகங்கை தேவஸ்தானத்தை சார்ந்த்து.

     இக்கோவிலின் விமானம் பாஸ்கர விமானம் ஆகும். அதாவது ஐந்து முகங்களைக் கொண்டது. மேலும் விமானம் ஒரு கோவிலைப்போன்று அமைப்புடையது.


    அதுசரி ...ஏதோ வருமான இழப்பு என்று சொன்னீர்களே என்று அவசரப்படுவது புரிகிறது.   இக்கோவிலை சார்ந்த கிராமம் பிரமனூர் . அங்கு இக்கோவிலுக்கு சொந்தமாக 815 ஏக்கர்  விவசாய நிலம் உள்ளது. இதில் 600 ஏக்கர் நிலம் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் கோலிலுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

     பிராமணர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட இடமாதலால் இவ்வூர் பிரமனூர் என அழைக்கப்பட்டது. இவர்கள் உழவடைச் செய்ய பிறசாதிக் காரர்களை பயன்படுத்தினார்கள். நாளடைவில் பிராமணர்கள் இவர்களின் ஆதிக்கத்தால் , ஊரை விட்டு காலி செய்து, இப்போது இவ் உழவடைக்காரர்கள் ஆக்கிரமிப்பில் இக்கோவில்கள் விவசாய நிலங்கள் உள்ளன.


    முன்பு விவசாயத்தில் அதாவது ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் முப்பது மூட்டை நெல் விளையும். அதில் பத்து மூட்டை கோவிலுக்கும், பத்து மூட்டை உழவடைக்காரர்களுக்கும் , மீதி பத்து மூட்டை பிராமணர்களுக்கு(அதாவது நிலத்தை முறையாக விவசாயம் செய்ததற்கு) என பகிர்ந்துக் கொடுக்கப்பட்டது .

    இன்று ஒரு படி அரிசியோ, அதிகப்பட்சமாக பத்துப்படி அரிசி மட்டுமே தருகிறார்கள் . நிலங்கள் அவர்கள் கைகளில் சிக்கி  ஏமாற்றப்பட்டு வருகிறது. கோவிலை நிர்வகிப்பவர்கள் கேட்டால் , விவசாயம் இங்கு என்ன கிழிக்கிறது என வம்பு இழுப்பதாக சொல்லுகிறார்கள்.
    
     கோவிலுக்கு அருகில் கோவிலைச் சார்ந்து வீடுகள் உள்ளன. அவைகள் இன்று வாடகைக் கொடுக்காமல் , வருமான இழப்பு ஏற்பட்டு கோவில் முறையாகப் பராமரிக்கப்படுவதில்லை என்று தெரிய வருகிறது.

  குசவன் கோவில் தோப்பு என்ற இடத்தில் இக்கோவிலுக்கு சார்ந்த எழுபத்து ஏழு வீடுகள் உள்ளன. அவற்றில் அறுபத்து ஏழு வீடுகள் இதுவரை வாடகைக் கொடுக்காமல் இருந்து வருகின்றன. காலம் காலமாக கோவில் அவர்களிடம் வாடகை வசூலித்து வருகிறது.
ஆனால், தகவல் உரிமைச் சட்டம் வந்து, அதில் ஒருவர் இந்த இடம் , கோவிலுக்கு சார்ந்த்தா என வட்டாச்சியர் அலுவலகத்தில் கேட்க, இவ்விடம் கிராம நத்தம், நத்த புறம் போக்கு என பதிலளிக்க , அவர்கள் ஒட்டு மொத்தமாக வாடகை தரவில்லை.

        கோவில்நிர்வாகம் சிவகங்கை வட்டாச்சியர் அலுவலத்தில் பட்டா கேட்டு விண்ணப்பிக்க , அவர்கள் இது உங்கள் இடம் இல்லை என பதிலளித்துள்ளனர். நூற்றாண்டுகாலமாக வாடகை வசூலித்த கோவிலுக்கு உரிமையில்லை எனில் , அதனை பயன்படுத்தி வந்தவர்களுக்கு அனுபவ பாத்தியத்தில் அந்த இடத்தையும் வீட்டையும் பட்டா கொடுத்து சொந்தமாகும் உரிமையும் உள்ளது.

      இப்போது கோவில் நிர்வாகம் கோர்டு படி ஏறி , தன் உரிமைக்கு சொந்தம் கொண்டாட தன் தரப்பு நியாங்களை கொடுத்து வாதாடுகிறது. கலெக்டருக்கு எதிராகவும் கோவில் நிர்வாகம் இடம் சம்பந்தமாக வழக்கு தொடுத்துள்ளது.

       ராமர் ஜென்ம பூமியைப்போன்று அனைத்து கோவில் இடங்களுக்கும் தனக்கு சொந்தம் என யாராவது வழக்கு தொடரும் நிலை ஏற்படும் முன் அரசு அனைத்துக் கோவில்களுக்கும் பட்டா வழங்க முன் வர வேண்டும் . இந்து அறநிலைத் துறை அரசு சார்ந்த ஒரு நிலையில் கோவிலுக்கு ஆதரவாகச் செயல் படுவதில்லை என கோவில் நிர்வாகம் சலித்துக் கொள்கிறது.

     கோவில் வழக்கு தொடர்வதால், வாடகை வசூலிக்க முடியவில்லை. சிவில் வழக்கு என்பதால் விரைவில் முடியாது என தெரிந்தே... தகவல் உரிமைச்சட்டத்தை பயன்படுத்து ஒரு வக்கில் நோட்டீஸ் அனுப்பி , வாடகை கொடுக்க மறுக்கின்றனர். மேலும் , இவ்வழக்கு எந்த வருடம் முடிந்தாலும் , சட்டப்படி முப்பத்தாறு மாத வாடகை மட்டுமே கோவில் வசூலிக்க உரிமை உள்ளது, வழக்கு முடிய குறைந்து முப்பது வருடம் கூட ஆகலாம் என்பதால் மீதிவாடகை  லாபம் என தெரிந்தே மக்கள் தவறான முடிவு எடுக்கின்றனர். சாமியா வாடகை கேட்கிறது என்ற எகத்தாளம் இவர்களை இப்படிதூண்டி விடுகிறது.


     எந்தக் கோவிலாக இருந்தாலும் (அல்லாக் கோவில், சர்ச் உட்பட) தகவல் உரிமைச் சட்டத்தில் அவை இன்று கிராம நத்தம் அல்லது , புறம்போக்கு என்றே தகவல்கள் வருகின்றன . இந்நிலை நீடித்தால், யாராவது இதை நான் தான் அனுபவித்து வந்தேன்  எனக் கூறி பட்டா பெற்று தன் இடம் என சொந்தம் கொண்டாட வாய்ப்பு உள்ளது. அரசு சிந்திக்குமா.? கோவில் இடங்களுக்கு பட்டா வழங்கி முறைப்படுத்துமா..?இந்து அறநிலைஅத்துறை இது சார்த்து விரைவில் ஒரு முடிவை சட்ட சபையில் கோரிக்கை முன் வைத்து பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண வேண்டும்.  
   
                         இனி கோவில் பற்றிய விரிவான வரலாற்றை அதன் புராணத்துடன் பார்ப்போம்.
 
  

மதுரை சாம நத்தம் -3

  பெரியவர் வேகவேகமாக நடக்க , மதியம் வெயில் உச்சியில் அதுவும் செருப்பில்லாமல் நடக்கிறீர்களே என கேட்க நாற்பது வருடமாக செருப்பில்லாமல் பழகியாயிற்று .... பள்ளி வயதில் போட்டது ... ஒண்ணும் செய்யாது என சொல்லிக்கொண்டே தன் நடையுடன் பழைய நினைவுகளையும் வேகமாகவே பகிர்ந்துக் கொண்டார்.

                                          வேகமாகச் செல்லும் பெரியவர் சொக்கர்.

   திருஞானசம்பந்தர் தம் மூன்றாவது பதிகத்தில் சமணரை கீழ்க்கண்டவாறு சாடுகிறார்.

   தம்மை வணங்குபவருக்கு நிரம்ப ஆசிகளைச் சொல்லும் பண்பற்றவர்கள் சமணரும் சாக்கியரும் , சிவ நெறியில் சேராதவர்கள் , சிவநெறியில் செல்பவரை இகழ்ந்து அன்பில்லாது பேசுபவர். அவர் சொற்களை பொருட்படுத்த வேண்டா.

”ஆசியா ரமொழி யாரமண் சாக்கிய ரல்லா தவர் கூடி
எசியி ராமில ராய்மொழி செய்தவர் சொல்லைப் பொருளென் னேய்”

     இப்படி தம் சமயமே பெரியது என வாழ்ந்த  திருஞான சம்பந்தரின் சமயப் போரில் சமணர்களை கழுவேற்றம் செய்த  சாமநத்தம் கிராமம் இன்று அவரின் சிலையுடன் அவரை தெய்வமாகக் கருதி ஒரு கோவிலை கொண்டுள்ளது. இக் கோவில் கோபுரங்களில் சிவபுராணக் காட்சிகளும் , சிவனும் பார்வதியும் உள்ள சிலையும், முருகன் , விநாயகர் சிலையும் உள்ளன. அக்கோவிலை பராமரிக்க மன்னர் காலத்து இரண்டு ஏக்கர் நிலம் குத்தகைக்கு விடப்பட்டு , அதிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானத்தில் இரண்டு வேளை பூசை நடைப்பெறுகிறது என ஆதங்கப்பட்டுக் கொண்டார்.

                    அருள்மிகு திருஞான சம்பந்தர் சுவாமிகள் ஆலயக் கோபுரம்  


அய்யனார் கோவில் எல்லையில் இருக்க , அதை கீழ்தட்டு மக்கள் பராமரிக்கிறார்கள். கோவில பூட்டப்பட்டு இருக்கிறது. அக்காலத்தில் இக்கோவிலுக்கு அருகில் வரவே பயப்படுவார்கள் என சொல்லிக்கொண்டே .... இருளப்பன் கோவிலுக்கு காலனி குடியிருப்புகளுக்கு ஊடே நடந்துக்கொண்டே கதை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

    கிராமத்துக் கதைகள் என்றாலே அதில் சாமிக் கலப்படம் உண்டு. அதுவும் காத்துக் கருப்பு கதைகள் மிகவும் சுவரசியமாக இருக்கும். அதுவும் பெரியவர்கள் வாயால் அவர்கள் பாணியில் கேட்பது நாமே அதில் பாதிக்கப்பட்ட விதமாக இருக்கும். இக் காலத்தில் கூட்டுக் குடும்பங்கள் அழிந்த நிலையில் , சக்கரத்தைக் காலில் கட்டிக் கொண்டு இயங்கும் தனிக் குடும்பச் சூழலில் கதைகள் அவர்களின் தாத்தா பாட்டிப் போன்றே காணாமல் போயிற்று என்பதுடன் மறுக்கப்பட்டு வருகிறது என்பதே உண்மை. இன்று பள்ளிகளிலும் கதைச் சொல்லும் ஆசிரியர்கள் அதிகமில்லை , மலிந்து வருகின்றனர்.

                                                         இருளப்பர் படுக்கை      

அந்தக் காலத்தில பெண்கள் இந்த பக்கமே வரப் பயப்படுவாங்க... அதுவும் தீட்டான சமயம் இங்கு தெரியாத்தனமாக வந்தா அவ்வளவு தான் முனி அடிச்சுடும் என்றார். இப்படி தான்தெரியாத்தனமாக வந்த பெண் (ஏதோ பெயர் கூறினார்) முனி அடித்து, அப்படியே ஸ்பாட்டிலேயே அவுட் என்றார். சிறுவனாக இருக்கும் போது இங்கு வரவே பயப்படுவோம் என்றார். இருளப்பன் வேட்டைக்குச் சென்று திரும்பிய பின் படுக்க , இது தான் அவனின் படுக்கை என பட்டியக் கல் மேடையை காட்டினார். மிகவும் பயப்பக்தியுடன் செருப்பைக் கழட்டி போட்டோ எடுத்துக் கொண்டேன்.

  இருளப்பன் கோவிலுக்கு அவர் விறு விறு என்று நடந்தார். நாங்களும் அவருக்கு ஈடாக நநக்க முடியவில்லை. கோவிலுக்கு உள்ளே உள்ள மரம் நீண்டுக் கொண்டு வள்ர்ந்து சென்றது. அதில் மணி கட்டப்பட்டு இருந்தது. அது உடை மரம் என்று சொன்னார்கள். அம்மரம் வானைப் பார்த்து உயரமாக வளராமல், நெடுக்காக நீண்டு வளரும் அதை வெட்டி வெட்டி உடைத்து விடுவதால், அதற்கு உடைமரம் என்று பெயர் வந்துள்ளது என்றார்கள்.

   அய்யனார் கோவில் எதிர்புறம் கண்மாய் இருந்தது. அதில் இக்கிராமத்தில் பயன்படும் அத்தனை அசுத்த தண்ணீரும் கலப்பதைப் பார்க்கும் போது வருத்தமளித்தது.
மேலும் முறையாக பயன்படுத்தாமல் பாசி ஏறி , தண்ணீர் பச்சை பசேல் என்று இருந்தது. இதை சமநத்தம் கிராம நிர்வாகம் கவனிக்காமல் , நவின முறையில் குளத்தை கழுவேற்றம் செய்கிறது. அப்பெரியவர் பார்வைக்கு எடுத்து சென்று , குடி நீர் அவசியத்தை கூறி விடைப்பெற்றேன்.

    கிராமம் ஒரு வரலாற்று சம்பவத்தை மறந்து , முட்களுடன் , ஒரு பிற்போக்கான கிராமமாக உள்ளதை பார்க்க அதிசயமாக இருக்கிறது. நாமே தேடி பிடித்து விசயத்தை சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது,அப்படி இருக்க இன்றைய குழந்தைகள் பழைமையை மறந்து , அஞ்சா செஞ்சுடன் வாழ்வதால் எதுவும் பயனுண்டா?   (அய்யா சாமி....இதில் எந்த அரசியல் உள் குத்தும் இல்ல...நான் மதுரையில பிழைப்பு நடத்தனும் ...ஒரு ஆதங்கத்தில் வந்தா வார்த்தை ... நான் சொக்கு வீட்டில் கதை கேட்கும் போது அவர் பேரன் பய்மின்றி... எங்களை இடையூறு விளைவிக்கும் வண்ணம் பிளாஸ்டிக் குடத்தில் தாளமிட்டான் என்பதை தான் அஞ்சா நெஞ்சு என்றேன்)       

சாமநத்தத்தில் ஒரு நூலகம் உள்ளது. அங்கே கிராம நிர்வாக அலுவலகம் உள்ளது. ஒரு தண்ணீர் தொட்டி உள்ளது. நிறைய சிறுசிறு கோவில்கள் உள்ளன. அவை சாதி ரீதியாக உள்ளதை பார்க்க முடிகிறது. சாயப்பட்டறை தொழில்கள் உள்ளன். ரைஸ் மில் கண்மாய்க்கு மறுபுறம் மெயின் ரோட்டில் உள்ளது. அனைவரும் மதுரை சார்ந்த தொழிலையே கொண்டுள்ளனர். சாலைகள் முறைப்படி பாராமரிக்க வில்லை என்றே படுகிறது. கிராம மக்கள் அன்பாக பழகுகிறார்கள் . மதம் சார்ந்த கிராமம் ஆதலால்  அன்பு சிறந்தரமாக  உள்ளது. அனைத்து மதங்களும் போதிப்பது அன்பு மட்டுமே என்று அன்புடன் அடுத்த பயணம் ...  திருப்புவனம் சிவன் கோவில்...

                                                                               அடுத்து திருப்புவனம் சிவன் கோவில்....



 

சாம நத்தம் 2

  கீழக் குயில் குடி சமணமலையை பார்க்கும் போது சாமநத்தம் கழுவேற்றம் மிகவும் பாதிக்கவே ,சாமநத்தம் எங்குள்ளது என விசாரிக்க தொடங்கி விட்டேன். மதுரை மஹால் அருகில் செயின் மேரீஸ் பள்ளியின் பின் புறம் சிந்தாமணி ரோடு செல்கிறது அதன் வழியாக பயணம் செய்தால் நெடுங்குளம் செல்லும் வழியில் ஆறு கிலோ மீட்டருக்கு முன்பாக வலது புறம் ஒரு கிளை ரோடு பிரிகிறது, அங்கிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் சாம நத்தம் கிராமம் உள்ளது. ஊர் செல்லும் வழியில் சாய பட்டறை காணப்படுகிறது.அக் கிராமத்தில் முதலியார்கள், யாதவர்கள் , ஒரே ஒரு சைவ குடும்பம் என கலந்து வாழ்கின்றனர். கிராமம் தெருக்களுக்கு செல்லும்  முன்பாக இடது புறம் செல்லும் பாதையில் அய்யனார் கோவிலின் வலப்புறம்  காமராசர் திறந்து  வைத்த அரிஜனக் காலனி . அதன் உள்ளே ஐம்பத்து ஐந்தாயிரம் செலவில் கட்டப்பட்ட தொகுப்பு வீடுகள் என ஒரு கட்டுப்பாடான கிராமமாகவே திகழ்கிறது. 

            இருளப்பர் கோவில் முன் மதுரை சாரவணனும் , கற்பூர சொக்கும்

    சாம நத்தம் கழுவேற்றம் செய்யும் முன் சமணர்களுக்கும் , சைவ சமயத்தை சார்ந்த திருஞான சம்பந்தருக்கும் அனல் வாதம் , மற்றும் புனல் வாதம் நடந்தது. அதாவது அவர்கள் பாடிய பாடல்கள் உள்ள ஏடு அனலில் அதாவது தீயில் போடும் போது அது எரிந்து போகாமல் , அதில் உள்ள செய்திகள் அப்படியே வெளிப்படுமாம். அதே போல் தண்ணீரில் போடும் போது , அது நீரை எதிர்த்து தன் உரையை வெளிப்படுத்துமாம்  . நான் ஏற்கனவே சொன்னது போல திருஞான சம்பந்தர்  ஏடு வைகை நீரில் எதிர்த்து சென்று திருவேடகம் அடைந்ததாக வரலாறு சொல்லுகிறது.

எல்லை காக்கும் அய்யனார்  கோவில் முன் ரவி, பிரபாகர் மற்றும் பெரியவர் கற்பூர சொக்கு 

கூன் பாண்டியன் நோய் தீர்க்க சம்பந்தர் பதிகம் பாடியதாக வரலாறு கூறுகிறது. புறச் சமயம் மறுப்பில் திருஞான சம்பந்தர் பாடிய தேவாரம் எழாம் நூற்றாண்டை சார்ந்தது. அதில் ஒவ்வொரு பத்து பாடலிலும் சமண , பௌத்த மதத்தை எதிர்த்து பாடல்கள் உள்ளன. 

  முதல் பதிகத்தில் புத்தரும் , அறிவில்லாத சமணரும் நேர் நின்று பேச முடியாது, புறம் கூறவும், வரம்புக்கு உட்படாமல் ஒரே கருத்தை சொல்லவும் செய்வர் ,உலகத்தே பிச்சை ஏற்று என்  உள்ளம் கவர்ந்த கள்வன் சிவன் ஏறும் பாடுகிறார். 

பாடல் வரிகள் இதோ...

"புத்தரோடு பொறி யில் சம ணும்புறங் கூற நெறி நில்லா      

ஒத்தசொல் லவுல கம்பலி தேர்ந்தென துள்ளங் கவர் கள்வன் "

                                              சாம நத்தம் இருளப்பர் படுக்கை 

     பெரியவர் கதை சொன்னது மட்டும் அல்லாது  எங்களுடனே வந்து , அதோ அய்யனார் கோவில் இருக்கிறதே , அதன் மேற்கே உள்ள திடல் தான் சமணர் கழுவேற்றப்பட்டு , பின் எரித்த புதைக்கப்பட்ட இடம் . இது முழுவதும் நான் படிக்கும் காலத்தில் ஒரே சாம்பல் திட்டாக இருக்கும் என்று தன் நினைவலைகளை பின்னோக்கி செலுத்தி எங்களையும் அந்தக் காலத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். 

   சீர்வாகனம் தூக்கும் ஒருவர் மீனாச்சி அம்மன் கோபுரம் உச்சில் இருந்து கீழே விழுந்து தற்கொலை செய்து கொண்டான் என்ற வரலாறு , மதத்தின் மீது மனிதனுக்கு  உள்ள பிடிப்பை எடுத்துக் கூறியது . சமணர்களுக்கும் , சைவர்களுக்கும் சண்டை வந்த போது , சமணர்கள் சைவக் கோவில்களை இடித்து  , அவைகளை சேதப்படுத்தியதாகச்  சொல்கிறார்கள். அவ்வாறு  வரும் போது மீனாச்சி அம்மன் கோவிலை நெருங்கி அழிக்க  முற்படும் போது ,சீர் வாகனம் தூக்கும் ஒருவர் கோபுரத்தின் மீது ஏறி , தன் மண்டை சிதறி ரத்தம் தெறிக்கும் வண்ணம் தற்கொலை செய்து கொண்டானாம் , அதை பார்த்தவர்கள் ஏற்கனவே ரத்தம் சிந்திய கோவிலை அழிப்பதில்லை என்பதால் , அப்படியே விட்டு விட்டு சென்றனராம்.இது ஐதீகம் என்கின்றனர்.

          உச்சத் திடல் உள்ள பகுதி பணிக்களுக்கு பின்னால் காமராஜர் திறந்த காலனி

இவ்வொரு மதத்தின் மீது  பற்றுக் கொண்டு தன்னை தானே அழித்துக் கொண்ட சீர்வாகணனுக்கு , உத்திர பூஞ்சை இரண்டு ஏக்கர் ஆகவும், சாவன் செய் இரண்டு ஏக்கர் ஆகவும் மன்னனால் வழங்க்கப்பட்டதாகவும் செய்தி உள்ளது. அந்த நிலங்களை அவர்களின் வழித் தோன்றல்கள் விற்று விட்டதாகவும் சொல்கிறார்கள்.

      நாயக்கர் காலத்தில் இந்த சீர் தூக்கும் முறை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டதாகவும் , தற்போது அது திருவாப்புடையார் கோவில் நடைபெறுவதாகவும் சொல்கிறார்கள். 

                                                                                  சாம நத்தம் கிராம் பற்றி செய்திகள் சாம்பல் பறக்க தொடரும்..... 

சாம நத்தம்

    சாம நத்தம் பிரமிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. அங்கு கழுவேற்றம் நடந்ததற்கான அடையாளங்கள் எதுவும் இல்லை என்பதுபோல் கிராமம் உறங்கி கிடக்கிறது . முகவரி தொலைத்த சிறுவர்களை போன்ற உணர்வுடன் நின்றிருந்த எங்களை பார்த்த பெரியவர் விசாரித்து , கொஞ்சம் தள்ளி போங்க .. திருஞான  சம்பந்தர் கோவில் இருக்கு, ஊர் பெரியவர் யாராவது இருப்பாங்க கேட்டு தெரிஞ்சுக்கங்க என வழி அனுப்பினார்.

           இந்த பகுதியை காட்டி இது தான் சமணர்களை எரித்த இடம் என்கிறார்கள் .

                 திருஞான சம்பந்தர் கோவில் நாங்கள் சென்ற போது பூட்டி இருந்தது. கோவிலில்  ஒரு பெரியவர் அமர்ந்து இருந்தார். நடக்க முடிய வில்லை. கோவில் பூசாரி வீடு அருகில் தான் என்று கூறி யாரையோ அழைக்க ,ஒருவர் ஓடி வந்து நீங்கள் யார் எந்த பத்திரிகை என விசாரிக்க ,இல்லை நான் பொழுது போகாமல் மதுரையின் வரலாற்றி தோண்டுகின்றேன் என மனசு வந்தாலும் , சாமநத்தம் கிராமம் பற்றி அறிந்து செல்ல வந்திருக்கும் ஒரு பள்ளியின் ஆசிரியர் என்றே சொல்ல ...காரை திருப்புங்க என அழைத்துச் சென்றார்.

 எங்களை கற்பூரசொக்கு என்ற என்பது வயது பெரியவரிடம் அழைத்துச் சென்றார். கிராமம் அதற்கே உரிய அழகுடன் சிறியதாக இருந்தது.  மேல் மட்ட சாதிக் காரர்கள் ஒருபுறமும் , கீழ் தட்டு மக்கள் ஒருபுறமும் இருந்தனர். இதில் கீழ்தட்டு மக்களுக்கான குடியிருப்புக்கள் காமராஜரால் திறந்து  வைக்கப்பட்டு உள்ளது.இந்த குடியிருப்புகளுக்கு  மேற்கே தான் சமணர்களை கழுவேற்றம் செய்து, எரித்ததாக அந்த பெரியவர் சொல்கிறார். அவர் சிறுவனாக இருக்கும் போது இந்த சாம்பலை நெற்றியில் பூசி , பள்ளிக்கு செல்வாராம் அது மூன்று நாள்களுக்கு அழியாதாம்  என வரலாற்றை தமக்கு  தெரிந்த மாட்டில் சொன்னார்.

                           காமராஜர் திறந்து வைத்ததாகச் சொல்லப்படும் குடியிருப்பு பகுதி

   கூன் பாண்டியன் சமண மதத்தையும் , ராணி மங்கையர்கரசி சைவ சமயத்தையும் தழுவிய போது , மன்னனின் வெப்பு நோயை திருஞான சம்பந்தர் போக்கினார் என்றும் , அவர்களுக்குள் விவாதம் நடந்தது அப்படி நடக்கும் போது ,ஏடு வைகை ஆற்றில் விடும் போது சைவர்கள் விட்ட ஏடு மேற்கு நோக்கி சென்று அடைந்த இடம் திருவேடகம் எனவும் , அதுபோல சமணர்கள் விட்ட ஏடு கிழக்கு நோக்கி சென்ற இடம் திருப்பவனம் என்றும் கூறுகிறார். இன்றும் திருப்பவனத்தில் சிவன் கோவில் நாயக்கர் காலத்தை சார்ந்தது வரலாற்று சான்றாக உள்ளது என கதை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

                                             திருஞான  சம்பந்தர் கோவில் கோபுரம்

மேலக்கால் அதாவது கொடிமங்கலம் பகுதியில் இருந்து சாமநத்தம் வரை கழுவேற்றம் நடந்தது , சாமணர்கள் இங்கு தான் எரிக்கப்பட்டு சாம்பல் பரவி கிடந்ததால் இந்த ஊர் சாம்பல் நத்தம் என அழைக்கப்படுகிறது. இங்குள்ள சம்பந்தர் கோவிலுக்கு இரண்டு ஏக்கர் நிலம் பாண்டியன் காலத்தில் வழங்கப்பட்டது. அது இப்போதும் கிராமத்து சபையால் பாராமரிக்கப்படுகிறது. இந்த நிலம் இன்று குத்தகைக்கு விடப்பட்டு , அதன் வருமானத்தின் மூலம் கோவில் பூஜை நடக்கிறது என்கிறார்.

    சித்திரை திருவிழா பற்றி கேட்கும் போது ... ஆறாம் நாள் கழுவேற்றம் இப்போது இல்லை. அது கோவிலிலேயே நடக்கிறது என்கிறார். இக்கிராமம் செங்குந்த முதலியாருக்கு பாத்தியப்பட்டது என்றும் கதை கூறுகிறார்.

         இந்த கிராமம் மீனாட்சி கிராமம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது . இது சீர் வாதக் கட்டளையை சார்ந்தது. அறுபத்தி நான்கு பேர் மீனாச்சி கல்யாணத்தின் போது சுவாமி சிலையை சுமப்போம் . முன்னர் சுவாமி சிலையை சுமப்பவர்கள் எழுகடல் தெருவில் தான் இருந்தோம் , பின்பு ராணியால் எங்களுக்கு இந்த கிராமம் வழங்கப்பட்டது என்கிறார்

          மீனாட்சிக்கு பங்குனி சீர் மீனாட்சி திருக்கோவிலில் இருந்து திருப்புவனம் கொண்டு செல்லப்படும் மீண்டும் அங்கிருத்து கோவிலுக்கு ஒரே நாளில் கொண்டு சேர்க்கப்படும் . அதன் பாதை சாமநத்தம் , பனையூர், கீலடி , சிலைமான், மணலூர், திருப்புவனம் ஆகும்.  இப்படி ஒருநாள் சீர் எடுத்து செல்லும் போது திருப்புவனம் அருகில் ஆற்றில் வெள்ளம் வந்தது , அப்போது கழுத்தளவு வெள்ளத்தில் நீந்தி சீர் தூக்கி வந்ததால் அவர்களுக்கு வீர செங்குந்த முதலியார் என பெயர் வந்தது என்கிறார்.

         பங்குனி மாதம் பொன்னடியார் நாடகம் நடத்த கோவிலில் இருந்து சீர் சுமப்பது எங்கள் வழக்கம் . சொக்கரை சுமக்க இருபத்தி நான்கு நபர்கள். அதாவது நான்கு புறமும் ஆறு நபர் என்று இருப்பத்தி நான்கு நபர்கள். அது போல மீனாட்சி அம்மனை சுமக்க இருபது நபர் . நான்கு  காலுக்கு ஐந்து நபர்கள் வீதம் இருபது ஆட்கள். பிள்ளையாருக்கு எட்டுபேர். தண்டீஸ்வரருக்கு நன்கு பேர் . முருகனுக்கு நான்கு  பேர். அகுதாங்கு அதாவது சப்ஸ்டிடுட் நான்கு பேர். மொத்தம் அறுபத்தி  நான்கு நபர்கள். என கணக்கு கூறினார்.  எட்டு எட்டு விதமாக அறுபத்தி நான்கு பங்காளிகள்.

                                கற்பூர சொக்கு , ரவி சந்திரன் மற்றும் madurai  saravanan
                            பேசிக் கொண்டிருந்த எங்கள் மீது சம்பல் புழுதி வீசி பெரியார் பேருந்து நிலையம் போர்டு மாட்டிய பேருந்து பறந்து சென்றது. வாங்க அந்த மேட்டுப் பகுதியை காட்டுகிறேன் என முற்காடுகள் நிறைந்த பகுதிக்கு அழைத்து சென்றார்.

                                                                                            சாமபல் பறக்கும்.....
                                                             

மதுரை கீழக்குயில்குடி சமணர்மலை -5

                படிகளில்  இறங்கும்  போது காற்று நம்மை கீழ் நோக்கி தள்ளி , குளத்தில் வீழ்த்திவிடுவது போல் இருந்தது. உடலை இறுக்கி கொண்டு , உயிரை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு கீழே இறங்கினோம். ஆம்., மலை மீது இருக்கும் போது உயிர் எங்களிடம்  இல்லை. அது சுதந்திரமாக மலை மீது அலைந்து திரிந்தது. எதவித பற்றுதலும் இல்லை. ஆனால் அங்கு இருந்து கீழே இறங்க இறங்க, எல்லாவற்றின் மீதும் உள்ள பற்றுதல் மீண்டும் தொற்றிக் கொண்டது.  மலை மீது இருந்து அடிவாரத்தில் உள்ள அய்யனார் கோவில் பார்க்க அழகாக தெரிந்தது
    

   கோவில் பாண்டிய மன்னர் காலத்தில் கட்டப்பட்டதற்கு அதிகமான சான்றுகள் வைக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும் அங்குள்ள மீன் சின்னம் அதை உறுதிப் படுத்துவதாகவே உள்ளது. கோவிலை அழுகுற பெயிண்டிங் செய்துள்ளனர்.இது கல்லில் செதுக்கப்படுள்ளதா அல்லது வரையப்பட்டுள்ளதா  என்ற ஐயப்பாட்டை தோற்றுவிக்கிறது.

கோவிலுக்கு நுழைவதற்கு முன்னாள் ஒரு சின்ன கோவில் உள்ளது . அதன் சுற்று சுவரில் ஒரு கல் பதிக்கப் பட்டுள்ளது . அதில் , முசுறுப்படைகளை விரட்டிய வீரத்தேவன் குறித்த செய்தி நம்மை இந்த மண்ணின் மீது ஒரு பிடிப்பை ஏற்படுத்தி இதன் வரலாற்றை  ஆவலுடன் அறிய உதவுகிறது.

மலை மீது இருந்த பேச்சியம்மன் கோவில் கீழே பிரமாண்டமாக கட்டப்பட்டுள்ளது. குதிரைகள் நம்மை குலை நடுங்கச் செய்கின்றன.காவல் தெய்வங்கள் பலம் பொருந்தி , நம்மை கை எடுத்துக் கும்பிடச் செய்கின்றன. 'காவல் கோட்டம்' படித்தவர்களுக்கு இந்த காவல் வீரரின் கடமைகள் அதன் இரண்டு பக்கங்களிலே அருமையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த நாவலில் உள்ள சடச்சி இந்த மலையில் தான் தங்கிய உணர்வு  படிக்கும் போது ஏற்படுத்துகிறது. படித்து சொல்லுங்களேன். 

அய்யனார் கோவிலின் புதுமைகள் என்னை ஆச்சரியப்பட வைத்தன. கூன் பாண்டியனின் உடல் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டது போன்று இந்த கோவிலும் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டு , ஒருபுறம் சைவ சாமிகளும், மறுபுறம் அசைவ சாமிகளும் உள்ளன. ஒருபுறம் மலை உச்சியில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட உக்கிரமா பாண்டியன் , பாண்டிய ராஜன், சொக்கேஷ்வரர், பைரவர் என்று உள்ளன. மறுபுறம் வீர பத்திரர்,முனியாண்டி, சோனை சாமி, முத்துக் கருப்பான சாமி ,இருளாயியம்மன் என்ற எல்லா காவல் அசைவ தெய்வங்களும் வைக்கப்பட்டு வணக்கப்படுகின்றன.  

  இந்த கிராம  மக்களின் வாழ்வில் சமணர்கள் தங்கள் கருத்துக்களை பரப்பியுள்ளனர் என்பது இவர்களின் வழிப்பாட்டு முறைகளில் வெளிபடுகிறது. கிராம மக்கள் சமணர்களுக்கு மரியாதை கொடுத்தனர் என்பதும் நம்மை அதிசியக்கச்  செய்கின்றன. காவல் தெய்வங்களுக்கு பலிக் கொடுக்கும் போது , சுவாமி சன்னதிக்கு திரையிடப்படுகிறது. இது உயிர்களை கொல்லாதே என்று சொல்லும் சமணர்களுக்கு மரியாதை என்கின்றனர். 

   கோவில் ஆகம விதிக்களின் படி கட்டப்பட்டுள்ளது , கோவில் இராவதம் என்ற பெண்யானையை உதன்மையாக கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்கு அடுத்து ரேகை மண்டபம், பாவாடை மண்டவம், பூஜை   மண்டபம் ,அதற்கடுத்து சுவாமி சன்னதி என வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

   

   இது பாண்டியர் காலத்தை சார்ந்தது என்பதற்கு சான்றுகள்....

1. மீனாச்சியம்மன் கோவில் போல் மண்டபம் சிறியதாக உள்ளது. ஆம் மீன்ச்சி யம்மன் கோவில் பழைய  மண்டபம் மிகவும் சிறியதே.     

2. பாவாடை மண்டவத்தில் மீன் சின்னம் பொறிக்கப் பட்டுள்ளது.  நவ கிரகங்கள் உள்ளன. 

3. பாவாடை பூஜை மீனாச்சி அம்மன் கோவிலில் மட்டுமே பாண்டியனின் காலத்திலிருந்து அய்யானாருக்கு நடத்தப்படுகிறது. அதே போல இங்கும் , மார்கழி மாதத்தில் நடத்தப்படுகிறது. இது பிற எல்லை தெய்வங்களுக்கு நடத்தப்படாது என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. 

4. மண்டப தூண்களில் சிவன் சிலை , மற்றும் அஷ்ட லச்சுமியின் சிலை இவை பாண்டிய காலத்து கோவில் வடிவமைப்பாகும் . 

5.இந்த கோவில் பாம்பாட்டி சித்தர் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது . இவர் கார முனிவர்  என அழைக்கப்படுகிறார். மலை மேலேவுள்ள கார் சுனை இவர் பெயாரால் அழைக்கப்படுகிறது. இவர் பாண்டிய காலத்தவர் என்பதாலும் இக் கோவில் பாண்டியர் காலத்தது ஆகும் 

      நம் கண் முன் பல வரலாற்று காட்சிகளை கொண்டு வந்தாலும் சாதிய அமைப்புகளில் இன்னும் மாற்றம் இல்லை என்பதை அங்கே அருகில் உள்ள ஒரு கல் மண்டபம் சாட்சியாக உள்ளது.  

                                   சாதி அது ஒரு தீ ... பொறுக்கவும் . தீ எப்படி என்னை பற்றியது என்பதை அடுத்த முடிவு பகுதி சொல்லும் .  

மதுரை கீழக்குயில்குடி சமணர்மலை -4

           சமணர்கள் படுக்கை பற்றி கதைகள் என்னை மேலும் ஆச்சரியப் படுத்தின. அங்கு உள்ள தீர்தங்கர்கள் சிலை மற்றும் அதிலுள்ள பிராமி கல்வெட்டுகள் எனக்கு அதன்மீது தனிப்பட்ட காதலை உருவாக்கியது. மலையில் உருவங்கள் செதுக்கப்பட்டு இருந்தாலும் , அவை என் இதயத்தை செதுக்கி கொண்டிருந்தன.  ஒரு முதல் வகுப்பு மாணவனைப் போல் ஆர்வமுடன் அந்த எழுத்துக்களை கற்றுக் கொள்வதற்கு என்னை தாயார் படுத்திக் கொண்டேன். அதன் விளைவு எனக்குள் ஒரு தேடுதலை உண்டாக்கியது. மறுநாள் மதுரையின் தொல்லியல் துறை அலுவலகம் சென்று மதுரையின் தொன்மை சம்பந்தமாக  ஆராய்வதற்கு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.  பிராமி எழுத்துக்கள் மட்டுமின்றி , நம் தமிழ் எழுத்து வடிவத்தின் பரிமாணத்தை பற்றி அறிந்து அது சம்பந்தமான புத்தகங்கள் வாங்கி வந்தேன். 

         மலையின் முகப்பிலிருந்து புகைப்படம் எடுக்க நினைத்து , காசியையும் அழைத்து மலையின் ஓரத்தில் நின்று போஸ் கொடுக்க முயலும் போது தெரியாமல் , பின்னே திரும்பி பார்த்தேன், தலை சுற்ற ஆரம்பித்தது. நாம் எவ்வளவு உச்சியில் இருக்கிறோம் , இப்படியே கிழே விழுந்தால் எலும்புக் கூட மிஞ்சாது என்ற கற்பனையே , என்னை பயமுறுத்தி , அங்கிருந்து நகரச் செய்தது. அதன் மீது நின்று பார்க்கும் போது வெள்ளைச் சாமி கல்லூரியின் கட்டிட அமைப்பு அழகாக இருந்தது. இம் மலை எட்டு மலைகளின் தலைமை இடமாக இருந்திருக்கலாம் என்பது உறுதியாகிறது. நான்கு பக்கமும் அந்த எட்டு மலைகளும் இங்கிருந்து அழகாகத் தெரிகிறது. 

இந்த மலையில் ஆறு சமணப் படுக்கைகள் உள்ளன. அவை பஞ்ச பாண்டவர் கதைகளை இங்கே தொடர்பு படுத்து கின்றன. பாண்டவர்கள் ஐவரும் இந்த மலையில் தங்கியதாகவும் , பாஞ்சாலிக்கு ஒரு படுக்கையும் கொடுக்கப்பட்டதாகவும் சொல்லப்படும் கதைகள் இம் மலைமீது கொண்டுள்ள காதலை அதிகப்படுத்துவதாக உள்ளது.

                                                                                                                                            

கார் ஊற்றை நோக்கிய எங்கள் பயணம் மிகவும் கடினமானதாகவே இருந்தது. ரவி பறைகளில் தாவித் தாவி வந்தார். இருப்பினும் மலை ஏறும் போது  எளிதாக இருந்தது. கார் ஊற்றுக்கு  செல்லும் போது பாதை மீண்டும் சரிந்தது , அது மிகவும் கடினமானதாகவே இருந்தது . என்னுள் மலையின் மீது இறக்குவது என்பது அதிக பயத்தை உண்டாக்கியது. இம்  முனிவர்கள் எதற்கு பயந்து மலைகளை  தேர்ந்தெடுத்தார்கள் அல்லது யாரும் தன்னை தொந்தரவு செய்யக் கூடாது என்பதற்காவா  ? என்பது மிகவும் யூகிக்க கடினமானதாகவே இருந்தது. அவர்கள் விட்டுச் சென்ற தடங்கள் அவர்களின் மகிமையை உறுதி செய்தது.    பாறைகளில் தவழ்ந்து , ஒருவருக்கொருவர் கைகளை பிடித்துக் கொண்டு மெதுவாக இறங்கினோம். பயணம் ஆபத்தானதாக இருந்தாலும் , ஆனந்தமானதாகவே இருந்தது. இமய  மலை ஏறிய டென்சிங் பயணம் எவ்வளவு கடுமையானதாக இருந்திருக்கும் என்று என்னை தொடர்பு படுத்தி பார்க்கச் செய்தது. 

பாறைகளில் இறங்குவது மிகவும் கடினமான செயலாகவே பட்டது. ஏறும்போது எளிமையாகவே இருந்தது. ரவி என்னை அன்புடன் கனிவான சொற்களால் அழைத்து சென்றார். மலையில் காலடி எடுத்து வைத்தவுடன் தானாக மனம் அன்பு வயப்பட்டு , கனிவான சொற்களால் எங்களை வழிநடத்தியது. நான் பயந்த போதெல்லாம் காசியும் ரவியும் என்னை தேற்றினார்கள்.ஒரு வழியாக இறங்கி விட்டோம் என்று நினைத்தபோது , புல் புதர்கள் சில இடங்களில் மண்டிக் கிடந்தன. சாம்பு ராணி அதிகமாக திரிந்தது  . எனக்கு பாம்பு இருக்குமோ என்று பயம் . "காசி இங்கு பாம்பு எதுவும் இருக்குமா...?"என்றேன். இருக்கலாம். பாறை இடுக்குகளில் தேள்  இருக்க வாய்ப்பு உண்டு என்று என்னை பயமுறுத்தினான். 

      சமணர்கள் மூலிகை வைத்தியம் நன்கு அறிந்தவர்கள். இதனால் இப்பகுதி மக்களுக்கு மூலிகைகள் பற்றி நன்கு பரிச்சயம் உண்டு என்றான். மேலும் பாம்பு வராமலிருக்க பொங்கலுக்கு நம் வீடுகளில் வைக்கப்படும் கூரைப்பூவையும் , துளசியும் சேர்த்து வைத்தால் , நம்மை பாம்பு அண்டாது என்றான். பாம்பு பிடிப்பவர்கள் இதை இரண்டையும் வைத்திருப்பார்கள் என்றான். 

   

    மலையில் உள்ள செடிகளில் நறுமணம் எங்களை உற்ச்சாகத்துடன் வைத்து இருந்தது. காற்று எங்களுக்கு உறக்கத்தை அளிப்பதை விட்டு , ஒரு வித சந்தோசத்தையும் , அதன் மீது ஒரு பிடிப்பையும் ஏற்படுத்தியது. ஒருவழியாக கார் சுனையை அடைந்தோம். அதில் உள்ள தண்ணீர் மிகவும் தூய்மையானதாக இருந்தது . குடித்தோம். தாகம் தணிந்தது. பயத்தால் உறைந்திருந்த நாக்கு தற்போது உற்சாகம் எடுத்து பேசத்தொடங்கியது. கார் ஊத்திற்க்கு அருகில் சிறிய பாறை ஒரு ஆள் படுத்து உறங்குவதற்கு ஏற்றாற்போல் இருந்தது. அதன் அருகில் நம்மவர்கள் பாறைகளை வைத்து தீ மூட்டி கோழி வாட்டி இருந்ததற்கான தடங்கள் இருந்தன. அருகில் மது பாட்டில்கள் உடைக்கப்பட்டு இருந்தன. சைவம் போதித்த சமண மலையில் அசைவம் குடிகொண்டு விட்டது. 

        மலையை ரசித்தவாறு , மீண்டும் ஏறத் தொடங்கினோம். இப்போது வானம் இருட்டியது. திருப்பரம் குன்றம் மலை அருகில் மழை பெய்திருக்கும் என் நினைக்கிறேன். வானவில் தெரிந்தது.     ரவி மலையில் மழை நேரத்தில் இருப்பது ஆபத்து. மின்னல் தாக்கும் அபாயம் உள்ளது. எனவே நாம் விரைவில் கிழே இறங்குவோம் என்று எச்சரித்தார்.காசி  அங்கிருந்த விநாயகர் மூஞ்சி போல உள்ள மலையை காட்டினான். புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டேன். தனியாக ஒற்றை பாறை மட்டும் நிற்பது போல் உள்ள பாறை எங்கு உள்ளது என்று கேட்டேன். அது மேலக் குயில் குடி பகுதியில் இருக்கும் என்றான் .

      மலையின் மீது உள்ள பேச்சியம்மன் கோவில் கீழே குடிப்  பெயர்ந்ததற்கான காரணம் ஆச்சரியப் படுத்துகிறது . இந்த கோவில் சொல்லும் கதை என்னை வியக்க வைக்கிறது. இங்குள்ள பேட்சியம்மன் மதுரை மீனச்சியம்மன் கோவில் வரை ஆட்சி நடத்தியதாகவும், தவறு செய்தவர்களை கட்டுப்படுத்தியதாகவும் சொல்லுகின்றனர். அதனால் இக்கோவில் அங்கிருந்து கீழே இறக்கப்பட்டதாக ஒரு வரலாற்றை சிறுவர்களும், விவரமறிந்த பலர் இது பாண்டியன் காலத்தில் சைவ சமய பிரச்சனையில்   அழிக்கப்பட்டது, அதில் இருந்த சிலைகள் இன்றுவரை கீழே காக்கப்படுகின்றன என்று சொல்கின்றனர். . மேலும் உக்கிரமப் பாண்டியனால் இக்கோவில் எழுப்பப்பட்டு தற்போது  கீழே உள்ளது என்கிறார். இது பாண்டிய மன்னனால் தான் உருவாக்கப்பட்டது என்பதற்கு பல காரணங்களை முன் வைக்கிறார்.        

                                                                                 மலை  பேசுவது தொடரும். 

மதுரை கீழக்குயில்குடி சமணர்மலை -3

   இன்று கோவிந்தராஜன் கமிட்டி நிர்ணயித்தக்  கல்வி கட்டணம் தொடர்பான உயர்நீதி மன்றத் தீர்ப்பில் ஏழை மாணவர்களுக்கு வெற்றி கிடைத்துள்ளது. மிகவும் மகிழ்ச்சி. அரசு நிர்ணயித்த கட்டணம் மட்டமே வசூலிக்க வேண்டும் . மேலும் மேல் முறையீடு செய்தவர்களுக்கு கமிட்டி பரிந்துரைக்கும் கட்டணம் தான் செல்லும் . அதனால் விரைவில் கமிட்டி மேல் முறையீட்டு பள்ளிகளை மறு ஆய்வு செய்து அனைத்து மாணவர்களுக்கும் வழி பிறக்கச்  செய்யும் என்று நம்புவோம்.

       என்ன சமண மலை பற்றித் தகவல்களை சொல்லாமல் நேரத்தை வீணடிக்கிறீர்கள் ?என்று மட்டும் கேட்டுவிடாதீர்கள். கல்வி தான் நம் சொத்து. அதை பற்றி செய்தியை கொடுக்காமல் சென்றால் என் மனம் வருத்தப்படும். பாருங்கள் வருத்தம் என்றவுடன் எனக்கு கீழக் குயில் குடி மலை  பராமரிப்பை நினைத்து வருத்தப்படுகிறேன்.

       காற்று என்னை முன்னோக்கி தள்ள தள்ள அனைத்தும் பின்னோக்கி செல்லத் தொடங்கின. ஆம் ... மரம் , செடி , கொடி , எதிரே தென் படும் வானம் என எல்லாம் பின்னோக்கி நகர ,என் முன்னேயுள்ள பாறைகள் தன்  காலச் சக்கரத்தை  பின் நோக்கி நகர்த்தி வரலாற்றை சொல்லத் தொடங்கின...

        மலையின் உச்சியில் கோவில் இருந்ததற்கான திட்டுக்கள் இருந்தன. கோவில் தூண்கள்  அதற்கு அருகில் உள்ள பாறையிலிருந்து உடைக்கப்பட்டு எடுக்கப்பட்டிருந்தது .பாறையிலிருந்து கோவிலுக்கான தூண்கள் வெட்டி எடுத்ததற்கான அடையாளம் உள்ளது. இதை தான் ரவி என்னிடம் சுட்டிக்காட்டினார். கோவில் இருந்ததற்கான அடையாளம் உள்ள இடம் பேச்சியம்மன் திட்டு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

          பார்த்தீர்களா ............என் வருத்தத்தை மலைக்  காற்றின் ஆனந்தத்தில் சொல்ல மறந்து விட்டேன்.    பேச்சியம்மன் திட்டுக்கு கீழே உள்ள பறையில் சிறிய சுனை உள்ளது. இப்போது அதில் கலர் மீன்கள் வளர்க்கப்படுகின்றன. அய்யனார் கோவில் குளத்திலிருந்து தனியாக பைப் போடப்பட்டுள்ளது. நான் சென்றது மழைக் காலமானதால் தண்ணீர் நிரம்பி அந்த குளத்திலிருந்து வழிந்துக் கொண்டிருந்தது. ஆடு மேய்க்கும் காசி ,"சார், மலை தொடர்ந்து பெய்வதால , குளம் முழுவதும் தண்ணீர் நிரம்பி நிறைய இருக்கு , அதுவும் இந்த சுவர் வரை இருக்கு மலை அற்றக்  காலங்களில் ...,அந்த பறை திட்டு வரை தான் இருக்கும் "என்றான்.சுனையில் தண்ணீர் வற்றிவிட்டால் மோட்டார் போட்டு நிரப்பபடுகிறது.


        சுனை உள்ள பறையின் மீது தீர்த்தங்கர்கள் உருவங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. அதில் தீபம் ஏற்றுவதற்கு திண்டுகள் பாறைகளை குடைந்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் ஒரு தீர்த்தங்க்கர் உருவம் சிதைக்கப்பட்டுள்ளது. அதை கூர்ந்து பார்த்தவுடன் , மிகவும் வருத்தப்பட்டது. அரிச்சந்திரன் , "இது தற்காலத்தில் சில விசமிகளால் அழிக்கப்பட்டது. எந்நேரமும் மாலையின் மீது கவனம் இருந்தாலும் சில சமயங்களில் எங்களையும் மீறி தண்ணி (அதாங்க சாராயம் ) போட்டு இதன் மகிமை தெரியாமல் அட்டுழியங்கள் செய்கிறார்கள்.  அடிச்சு விரட்டியும் விட்டுருக்கேன்...."என ஆதங்கப்படுகிறார்.       
  
       மலை முழுவதும் பீர் பாட்டில்கள் உடைக்கப்பட்டு உள்ளன. சாராய பாட்டில்கள் உடைக்கப்பட்டுள்ளன. அப்போது தான் நாங்கள் செல்லும் முன் இரண்டு பெண்களும் , ஒரு இளைஞனும்  கைகோர்த்து எதையோ சாதித்தவர்கள் போல் சென்றனர். ( என்ன இயலாமையில் வந்த வார்த்தைகள் என்று நினைக்க வேண்டாம். இயன்றாலும் இதன் புனிதத்தை கெடுப்பதில் உடன் பாடில்லை. )  

       காசியிடம் ,என்ன மலைமீது அமர்ந்து பீர், சாராயம் குடிப்பதில் இவ்வளவு ஆனந்தம் இவர்களுக்கு என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன் சார், குடிக்கட்டும் , குத்தடிக்கட்டும் அது பரவாயில்லை .. குடித்த பாட்டில்களை மழைக்கு கீழே போட்டாலும் பரவாயில்லை அல்லது அப்படியே ஓரத்தில் வைத்தால் என்னை போன்று மாடு மேய்க்கும் யாரவது அதை அடுத்து அப்புறப்படுத்துவோம். இது போல பறையில் சிதறு தேங்காய் போல் சிதறவிடுவது மிகவும் ஆபத்து என்றான்.


        காசி எங்களை பேச்சியம்மன் திட்டிற்கு செங்குத்தான பாறையில் தவழ்ந்தவாறே  அழைத்து சென்றான். ஆனால் அவன் தன் குதிங்காலை உண்றி அருமையாக நடந்தான். என் வூட் லேன்ட் செருப்பை கீழே உள்ள சுனைக்கு அருகில் உள்ள பறையின் ஓரத்தில்  வைத்து நடக்க ஆரம்பித்தேன். சார் சும்மா வைங்க யாரும் இங்க வர மாட்டாங்க ...அப்படியே தூக்கி சென்றாலும் மலை இறங்கும் முன் நான் உங்களுக்கு வாங்கி தருகிறேன் என்று தைரியம் சொல்லி என்னை மேலே அழைத்தான் . நல்ல வேலை என் கவனம் முழுவதும் செருப்பில் சென்று (இரண்டாயிரத்து ஐநூறு ) என் பயணம் சுவையில்லாமல் போய்விடுமோ என்ற எண்ணத்தை போக்கிவிட்டான்.
    
          பாறையில் ஏறும் போதே  தண்ணீர் வழிந்தோடிய தடங்கள் இருந்தன. அவை பறையில் தெளிவாக தெரிந்தன. நான் அந்த வழித்தடங்களில் நடந்த போது ," சார் அதில் நடக்காதீர்கள் , அது பிடிப்பு இருக்காது, உங்களை கீழே வழுக்கி விழச் செய்யும் , அப்படி கீழே தள்ளுவது போல தோன்றினால் உடம்பை நன்றாக கீழே விழாத படி பிடித்து அந்த இடத்திலேயே அப்படியே நின்று விடுங்கள். இப்படி தான் என் தம்பி சின்ன பிள்ளையில் தவறி வ்ழுந்து விட்டான் , நான் வேகமாக சென்று அவன் கால்களை பிடித்து காப்பாற்றி விட்டேன். .."என் திகில் அடையவைத்து என் சந்தோசமான நடையில் தயக்கத்தை உண்டாக்கினான்.    ரவி எந்தவித பயமும் இன்றி வேகமாக ஏறினார். 
    
            மனிதனுக்குத் தான் தன் உயிர் மீது எத்தனை பிடிப்பு. வாழ்க்கையில் பிடிப்புக்கள் கூடாது என்று தான் எந்த பிடிமானமும் இல்லாத இந்த செங்குத்தான பறைகளை சமணர்கள் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் போலும் . ஒவ்வொரு வழுக்களும் நமக்கு வாழ்வின் சறுக்கலை போதிப்பதாகவே உணர்ந்தேன். சமண போதனைகள் உயிர்களிடத்து அன்பு செய் , உயிர்களை கொல்லாதே என்பதை உணர்த்தவே ,தன் உயிர் மீது உள்ள மதிப்பு அறியவே இந்த செங்குத்தான பாறைகளை தேர்ந்தெடுத்து பள்ளிகள் அமைத்திருப்பார்களோ என்று நான் அசை போடத் துவங்கி இருந்தேன்.


             மலையின் உச்சியை தொட்டவுடன் மலைமீது பேச்சியம்மன் திட்டு அமைந்து இருந்தது. அதற்கு அருகில் புனித மரம் அரசமரம் புதிதாக நடப்பட்டு இருந்தது. அதற்கு மிக அருகில் மற்றொரு மரம் வைத்து இருந்தனர். ஆனால் அது உயிர் பெறவில்லை. வளர்ந்த இந்த மரம் வைத்து ஐந்து ஆறாண்டுகள் இருக்கும் என்று காசி சொன்னான். அதனை தொடர்ந்து சமவெளி பகுதி இருந்தது. பரந்த  பறை திட்டு. ஓடினேன். பாடினேன். காசியின் ஆட்டுக்குட்டியை கையில் எடுத்துக் கொஞ்சினேன். ஆனந்தம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. என் உடல் அசைவுகளுக்கு தகுந்த வண்ணம் காற்றும் என்னோடு சேர்ந்து நடனமாடியது. ரவி பெரும் மகிழ்ச்சியில் பேச்சு அற்று இருந்தார். திடீர் என ஞானம் பெற்றவரை போன்று பேசத் தொடங்கினார். "இந்த இடம் மட்டும் பிள்டர்சுக்கு தெரிந்தது ,இதை பட்டா போட்டு விற்று, காட்டேஜ் அமைத்து விடுவார்கள் "என்று என்னை திகிலடைய செய்தார்.


       "சார் அந்தா இருக்கு  பாருங்க ...அங்க ஒரு தீபம் ஏற்றும் சட்டி தெரிகிறாதா ....?வாங்க அழைத்து செல்லுகிறேன்" என்றான் . அதன் அருகில் போக முடியுமா..? என தயங்கிய என்னை, ரவி இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டோம் வாருங்கள் என்று உற்சாகம் ஊட்டினார். மலை உற்சாகம் ஊட்டியது, ஒரு பெண்ணை போல் வெட்கப்படாமல் தன் அழகை ஒரு பேரழகனை போல நெஞ்சை முறுக்கி , தன் கட்டுடலை காட்டிக்  கவர்ந்தது. இப்போது சமவெளியை கடந்து பாறைகள் கரடு முரடாக இருக்க , ஆடுகள் சர்வ சாதரணமாக ஓட்டப்பந்தயத்தில் தாவிகுதித்து ஓடும் தடகள வீரனைப் போன்று தாண்டிச்  சென்றது. அவைகள் அவனுக்கு வழிகாட்டியது போலவே உணர்ந்தேன். ஏசு மலை மீது தன் கைகளில் ஆட்டுக் குட்டியை சுமந்து இருப்பது நினைவில் வந்தது. ஒருவேளை ஆடுகள் மலைகளில் அவருக்கு சரியான பாதையை வழிக் காட்டி இருக்குமோ என்று நினைக்கத் தோன்றியது. அதற்குள் ரவி , ஏம்பா ஆடும் உன்னுடனே வருகிறதே என்றார்.ஆமாம் சார் பாதை காண்பிக்க அது உதவும். திடீர் என்று மலை வந்தால் , வீட்டிற்கு செல்ல எளிதான அதே சமயம் ஆபத்தில்லாமல் பயணிக்க அது தான் எனக்கு வழிக் காட்டும் என்றான் .  தண்ணீர் தாகம் எடுக்கவே "தம்பி காசி,இங்க குடிக்க தண்ணீர் கிடைக்குமா என்றேன்?" . "சார், கீழே ஒரு சுனை இருக்கு வாங்க" என்றான். திரும்ப கீழே செல்ல வேண்டுமா...என்றேன். இல்லை சார் . இந்த பாறை ஏறி கடந்தால் , பின் ஒரு பாறை கீழ் நோக்கி செல்லும் , அங்கு ஒரு பெரிய பாறை உள்ளது .அதன் கீழ் ஒரு சுனை உள்ளது. அதன் பெயர் கார் சுனை என்றான்.  அது குளம் போல இருக்கும் என்றான். ரவி குளிக்கலாமா என்றார். அவனும் ,"ஆழம் குறைவுதான் இருந்தாலும் நீச்சல் தெரிய வேண்டும் ... உங்களுக்கு தெரியுமா..?"எனக்   கேட்ட மாத்திரத்தில் ,, "டவுனுல எவனுக்கு நீச்சல் தெரியும்" என்றேன். எனக்கு தெரியாது என பளிச் பதில் தந்தேன். அப்போது ஒரு சமணரை போல போதிக்க தொடங்கினான்.


         "சார், தனியா வந்திருக்கீங்க , முன்ன பின்ன தெரியாத யாருகிட்டயும், இப்படி தெரியாதுன்னு சொல்லாதீங்க ,,, அப்புறம் அழைத்து சென்று தள்ளி விடுவார்கள். ... " என எனக்கு தெரியாத ஒன்றை கற்றுத் தந்தான். எதை கேட்டாலும் தெரியும் என நடியுங்கள். "சார், இங்க சில வருடங்களுக்கு முன் எலும்பு கூடுகள் கண்டு எடுத்திருக்கிறார்கள். எல்லாம் கொலையாம் , தெரியாத  யாரும் கூப்பிட்டால் , இப்படி பட்ட மலைகளுக்கு வராதீங்க" என பாடம் புகட்டினான். உயிர்கள் கொல்லாமை போதித்த மலையில் உயிர் பலியா...? இல்லை அது வடக்கிருந்து உயிர் துறந்தவர்கள் எலும்பா ...? என மார்புக்குட்டுக்குள் உள்ள இதயம் வேகமாக அடித்து என்னை முச்சிரைக்கச் செய்தது.

       பயணம் தொடரும் திகிலுடன் காத்திருக்கவும்.

மதுரை கீழக்குயில்குடி சமணர்மலை -2

      மலை தன் வரலாறு கூறுக என கட்டுரை எழுத சொன்னது ஞாபகத்திற்கு வருகிறது . அது எவ்வளவு அபத்தமானது என்பது இப்போது புரிகிறது. வெறும் படத்தில் மலையைக் காட்டி அதன் வரலாற்றை எழுதச் சொல்லுவது எவ்வளவு பெரிய தவறு..! கிட்ட சென்று மலையைப் பார்த்த என்னாலே மலையை சரியாக புரிந்துக்கொள்ள முடியவில்லை. பின் எப்படி ...? கற்பனைக் கட்டுரை என்று சொல்லியே கற்பனையே செய்ய முடியாத ஒன்றை இத்தனை நாள் செய்யச் சொல்லியிருப்பதை நினைத்து வருந்துகிறேன். 


      மணாவின்  தமிழகத்தடங்கள் புத்தகத்தில் கழுவேற்றம் பற்றி படித்தது எனக்கு நினைவில் வந்தது. சமணர்களை எதிர்த்த பாண்டியன் வரலாறுக்கும் இந்த மலைக்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் இருக்குமோ என்று கேட்டேன். விரிவாக கூறினார். நம்ப முடிய வில்லை இருந்தாலும் நம்பித் தான் ஆக வேண்டியுள்ளது.

      பாண்டிய மன்னர்கள் காலத்தில் சமண சமயம் மதுரையில் பிரபலமடைந்தது. சைவ மதத்தை சேர்ந்தவர்கள் இதை கண்டு அதிர்ச்சியும் , பொறாமையும் கொண்டனர். சமண மதம் தழைத்து வருவதை கண்ட கூன் பாண்டியனின் மனைவி மங்கையர்க்கரசி அதை எப்படியாவது அழிக்க வேண்டும் என்று திட்டம் தீட்டினார்.

     எட்டாம் நூற்றாண்டில் இந்த மலையில் நாற்பத்திஎட்டு தீர்தங்கர்கள் (சமண குருக்கள் )   இருந்ததாகவும் , அவர்களை தழுவி எட்டாயிரம் சீடர்கள் இருந்ததாகவும் சொல்கிறார்கள். இப்படி சமணம் வளர்ந்த நிலையில் , கூன் பாண்டியன் வெப்பு நோயால் அவதிபட்டான். அரண்மனை வைத்தியர்களால் குணப்படுத்த  முடிய வில்லை. மன்னன் குணம் பெற ஆன்மிக வழியில் சமண முனிவர்களை நாடினார். சமண குருக்களும் மூலிகை வைத்தியம் மற்றும் தியானம் மூலம் மன்னனை குணப்படுத்த முயற்சி செய்தனர்.

     சமயம் பார்த்த மங்கயர்க்கரசி அமைச்சர் குலச்சிரையர் மூலம் , திருஞான சம்பந்தருக்கு தூது அனுப்பினார். சமயம் பார்த்து பழி தீர்க்க நினைத்த அவரும்
விரைந்தார். தானும் வைத்தியம் பார்த்து குணப்படுத்துவதாக கூறினார். அப்படி தன்னால் உங்கள் வெப்பு நோய் குணமானால் , சமணர்கள் அனைவரையும் கழுவேற்றம் செய்யவேண்டும் எனவும் கேட்டுக் கொண்டார்.

       மன்னனின் உடல் இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டு , ஒருபுறம் அதாவது வலப்புறம் சைவ சமயம் சார்ந்தவர்களால் வைத்தியம் பார்ப்பது எனவும் , மறுபுறம் அதாவது இடபுறம் சமண குருக்களால் வைத்தியம் பார்ப்பது என முடிவெடுக்கப்பட்டு , வைத்தியம் ஆராம்பமாயிற்று . என்ன நடந்திருக்கும் ...?

        திருஞான சம்பந்தர் பதிகம் பாடி , திருநீறு பூசி , வலது பக்கம் நோய் குணமாக , இடது பக்கம் வலப்பக்கத்தின் குளிர்ச்சி தங்காமல் வெப்பு அதிகமாக , மன்னன் திருஞான சம்பந்தரை
இடது பக்கமும் வைத்தியம் பார்க்க சொல்ல , இடது பக்கமும் திருநீறு பூசி , நோயை முற்றிலும் குணமாக்கினார். பின் என்ன நடந்திருக்கும் ..?

           மாணா தமிழகத்  தடங்களில் சொல்லியிருப்பதில் சில கருத்துக்கள் மாறுபட்டாலும் , இவை உண்மைதான் என்பது ஒரு ஒப்பிட்டில் யூகிக்க முடிகிறது.

            நோயை குணப்படுத்த முடியாத சமண குருமார்கள் நாற்பத்தி எட்டு பேரும், இந்த     
மலையின் உச்சியில் கழுவேற்றப்பட்டனர். கழுவேற்றம் நடந்த மலை உச்சி இரத்த நிறத்தில் இருக்கிறது. இப்போது அந்த இடத்தின் அருகில் அய்யனார் கோவில் தீப விளக்கு  உள்ளது. மலையின் உச்சிப் பகுதி அதுவே ஆகும்.

            மீதம் உள்ள எட்டாயிரம் சமண மதத்தைப் பின்பற்றியவர்கள் மதுரைக்கு அருகில் உள்ள தற்போது சாமநத்தம் என்று அழைக்கப்படும் இடத்தில் கழுவேற்றம் செய்ய பட்டனர்.இது மதுரையில் இருந்து பத்து கிலோ மீட்டர் தொலைவாகும். விரைவில் அப்பகுதிக்கும் சென்று பார்த்து எழுதுகிறேன்.

         சமணர் ரத்தம் சிந்திய அப்பகுதி , மதுரை தமிழில் சாம ரத்தம் என்று அழைக்கப்பட்டு, அதுவே அவரச உலகில்( சாம ரத்தம் வேகமாக அழைத்து பாருங்கள் ) சாமநத்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மாணா இதை சாம்பல் நத்தம் என்பது தான் சுருங்கி சாமநத்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது என்கிறார். எது பொருத்தம் என்பது வரலாற்று ஆசிரியர்கள்தான் கூறவேண்டும். அதே போல் சமணர்களுக்கும் , சைவ சமயத்தவருக்கும் சமய வாதம் நடை பெற்றதாகவும் , சாந்த குணம் படைத்த சமணர்கள் அவர்களை வெல்ல முடியாததால் கழுவேற்றம் செய்யப்பட்டார்கள் என்கிறார்.


         இது பற்றி குறிப்புகள் பெரிய புராணத்தில் உள்ளளன. சித்திரை திருவிழாவில் ஆறாவது நாள் கழுவேற்றம் ஆகும்.

  இந்த சமண மலையில் சில பாண்டிய மன்னார்கள் நோன்பு இருந்து உடலை வருத்தி இறந்து போனதாகவும் சிலர் கூறுகின்றனர். (உடல் வருத்தி இறந்த மன்னன் உக்கிர பாண்டியன் எனவும் சொல்லுகின்றனர். )

       அய்யனார் கோவில் இடப்புறம் மலை ஏறி செல்ல படிகள் அழகாக வெட்டப்பட்டுள்ளன. படிகள் இருபுறமும் கம்பிகள் பிடிமானமாக உள்ளது. மலை செங்குத்தாக செல்கிறது. மூச்சு வாங்குகிறது . கொஞ்சம் இளைப்பாற கம்பியை பிடித்து நிற்கிறேன். தூர உருவங்கள் ஊர்வது  தெரிகிறது. காற்று அருமையாக வீசி என் வியர்வையை காணமல் போகச் செய்கிறது. மலையில் இருந்து சரிந்து விழுந்தால் நேராக குளத்தில் போய் விழலாம். குளத்தில் நான்கைந்து வாலிபர்கள் குதித்து விளையாடுகின்றனர். நீந்துகின்றனர். மலையின் மேல் இருந்து நீர் ஒழுகி வருகிறது . அது  நேராக இந்த குளத்தில் விழுகிறது. வியப்பாக இருக்கிறது. என்னுடன் வந்த மற்றுமொரு தலைமை ஆசிரியர் ரவிச்சந்திரன் என்னை வியப்பில் பார்கிறார். "உங்கள் ஆர்வம் என்னை ஆச்சரியபடுத்துகிறது" என்று என்னையே வியந்து பார்கிறார். அவரின் பார்வை என்னை கூசச் செய்தது . அவரையும் போஸ் கொடுக்க சொல்லி ஒரு புகைப்படம் எடுத்து சமாதனப் படுத்தினேன் . 

     மலை மீது  சில தீர்த்தங்கர்கள் உருவம்  செதுக்கப்பட்டு இருக்கிறது. மேலும் ஏதோ பிராமி எழுத்துக்கள் எழுதப்பட்டுள்ளது. "சரவணன்....இங்க வாங்க .." என அழைத்த ரவியை நோக்கி சென்றேன். இன்னும் வியப்பு காத்திருகிறது. மலை தன் வரலாற்றை கூறுகிறது அப்போது புரிந்தது மாணவர்களிடன் அவர்களின் கற்பனைக்கு எட்டாத விசயங்களை எழுத செய்வது அபத்தம் ஆகும் .

     ரவியை நோக்கி பயணம் ....காற்று என்னை தள்ளிக் கொண்டு அவர் இருந்த இடத்திற்கு அழைத்து சென்றது. காற்றின் அருமை மலையில் தான் தெரிகிறது . நான் இப்போது மலையின் உச்சியில் இருந்தாலும் பறந்து கொண்டு இருந்தேன். மலையின் பரவசம் அதனை தொட்டு , மிதித்து , அதன் மீது பயணிப்பவர்களுக்கு தான் தெரியும். யானை மீது சவாரி செய்வது போல் உணர்ந்தேன். மிதக்கிறேன் .  எந்தன் பரவசத்தை எப்படி சொல்லுவது....? விவரிக்க வார்த்தை இல்லை . அப்போது என் பார்வை மலையின் ஒரு இடத்தில் குவிந்தது.

         (மலை தொடர்ந்து பேசும் )
        
  

மதுரை கீழக்குயில்குடி சமணர்மலை -1

        கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டில் சமணர்களின் வரலாற்றை தாங்கி கம்பிரமாக நிற்கும் கீழக் குயில்குடி சமண மலை தன்னுள் புதைத்துள்ள வரலாறு நம்மை பிரமிக்க வைக்கிறது. நான்கு வழிச்சாலை வழியாக  நுழையும் போதே மிடுக்கான தோற்றத்துடன் வெளிப்பட்டு நம்மை ஆர்வமூட்டுக்கிறது. மதுரையிலிருந்து நாகமலை புதுக்கோட்டை செல்லும் வழியில் கீழக்குயில் குடி உள்ளது .மெயின் ரோட்டிலிருந்து ஒன்றரை கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அய்யனார் கோவிலை அடிவாரத்தில் கொண்டு சமண மலை நம்மை வரவேற்கிறது.

        கடம்ப மரம், மருத மரம் , வில்வ மரம் , நாவல் மரம் , ஆல மரம், கருங்கால வேங்கை என அத்தனை புனித மரங்களும் (தல விருட்ச்சங்களும் )  இந்த சமண மலையில் இருந்ததாக, அங்கு வசிக்கும் எழுபத்தைந்து வயதான தங்கச்சாமி சொன்னாலும், தற்போது மருத மரம் , வில்வ மரம்  மட்டமே உள்ளதாக ஆதங்கப் பட்டு கூறுகிறார்.   "அப்பாவி ஜனங்க பிழைப்புக்காக மரங்களின் அருமையும் புனிதமும் தெரியாமலே விறகுக்கு வெட்டி எறிஞ்சுட்டாங்கப்பா .."என்று சொல்லும் போது நமக்கும் கஷ்டமாகத் தான் இருக்கிறது .

     இந்த சமண மலை புராணங்களை  தன்னுள் பொதிந்து வைத்துள்ளதாகச்  சொல்லும் செய்தி இம் மலையின் தொன்மையை எடுத்துரைப்பதாகவே உள்ளது. கைலாயத்திலிருந்து முருகன் தன் காலடியை இம் மலையில் தான் முதன் முதலில் எடுத்து வைத்ததாகவும் ,இம்மலை அவரை தாங்க மறுத்து அதிரவே , அருகில் உள்ள திருப்பரம் குன்றம் மலையில் குடி கொண்டதாகவும் சொல்லும், இவர்கள் மலை உச்சியில் முருகன் பாதம் படித்த இடம் உள்ளதாக நம்பவும் செய்கிறார்கள்.

    இக்கிராமத்தில் உள்ள பாசி ஊரணியில் அர்ஜுனன் ஒற்றை காலில் சிவனை நோக்கி தவமிருந்ததாகவும் கதை சொல்லுகிறார்கள். அதனால் தான் அந்த ஊரணி இன்னும் கோடையிலும் வற்றாமல் உள்ளது என அதிர்ச்சி ஊட்டுகின்றனர்.

       அய்யனார் கோவிலிருந்து வலப்புறமாக செல்லும் சாலையில் கால் கிலோ மீட்டர் சென்றோமானால், இரு சமணர் படுக்கை உள்ளது. சமணர் படுக்கைக்கு செல்ல அழகாக படி வெட்டியுள்ளனர். படி வழியாக சென்றால் அழைத்து செல்லும் குகையில் சுனை இருக்கிறது . மேலும் வவ்வால்கள் கூட்டமாக உள்ளது . அதன் வாடை நம்மை அங்கிருத்து விரட்டிகிறது. குகையின் பாறையில் சமணர் கால சிற்பங்கள் வரையப்பட்டுள்ளன. புத்தர் உருவம் மிகவும் பெரியதாக வரைய பட்டுள்ளது. அதன் கீழ் கல்வெட்டு எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை எந்த மொழியில் எழுதப் பட்டுள்ளன என்பது தெரிய வில்லை. அதனை விளக்கும் எந்த போர்டும் இல்லை. தொல்லியல் துறையின் இப்பகுதி தொல்லியல் துறைக்கு சொந்தமானது இதை சேதப்படுத்தக் கூடாது என்ற போர்டும் எழுத்துக்களை இழந்து , துருப்பிடித்து உள்ளது. அதன் அருமை , அதன் வரலாறு தெரியாமலே வெளியில் நின்றோம்.அதற்கும் நமக்கும் கால இடைவெளி இருப்பது,  வெறுமையில் உணர்ந்தேன். அதன் அமைதியும் , இயற்கையின் நறுமணமும் நம்மை அதன் வரலாற்றை கற்பனை படுத்தி பார்க்கச் செய்கிறது . அதனை ஓட்டி பெரிய பாறை உள்ளது. அதனை அடுத்து மற்றொரு குகை உள்ளது.அங்கு செல்வது கடினம் .பாறைகள் கரடு முரடாக உள்ளன. ஒருபுறம் மிகவும் சரிவாக உள்ளது. ஏறுவது கடினம்.  அக்குகையிலும் சமணர்கள் இருந்து தியானம் செய்ததாக ஆடு மேய்க்கும் சிறுவன் காசி கூறினான்.

                    யாரிடம் இதை பற்றி விரிவாகக் கேட்பது என புலம்பியபடி அய்யனார் கோவிலின் அரச மரத்தடியில் உள்ள தேநீர் கடைக்கு வந்தோம். அங்கு அரிச்சந்திரன் என்பவரை பெரியவர் காசி அறிமுக படுத்தினார். "சார்...இவரு பேரு அரிச்சந்திரன் இவரு கிட்ட கேளுங்க ..இந்த மலையின் வரலாற்றை அருமையா கூறுவாரு...". நான் என்னை பற்றி அறிமுகப்படுத்தி கொண்டு , இதன் தொன்மை , அந்த கல்வெட்டுக்களில் பொறித்த எழுத்துக்கள் என்ன   கூறுகின்றன ?என கேட்ட தாமதத்தில் "சாமி , இந்த மாதிரி நிறைய பேரு இங்க வந்திட்டு போறாங்க ...இது ஆயிரத்து இரண்டாவது பேரு...இது எங்க மலை , இதை காக்க அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கலை, நாங்க பாதுகாத்தோம் , குவாரிக்கு மலையை உடைக்க லீசுக்கு விட்டுட்டாங்க ... மொராசிதேசாய் காலம் ..நாங்க போராடினோம்... பலபேர் சிறை சாலைக்கு சென்றோம் ..நானும் சென்றேன் ..பலர் உயிர் நீத்து காப்பாத்தப்பட்டது இம்மலை.."என பொரிந்து தள்ளினார். "எல்லாம் இப்ப நடந்தது சாமி...இவ்வளவு பெரிய மலைக்கு ஒரேஒரு வாட்ச்மேன் போட்டுள்ளது தொல்லியல் துறை ..!"என நக்கலாக சிரித்தார்.

      மலை அமைதியாகத் தான் இருப்பதாக நினைத்தாலும் , அது பேசத்தான் செய்கிறது. மலை தனிமையில் உறங்குவதாக நினைத்தேன் , ஆனால் அது ஒரு கிராமத்தையே உறவாக வைத்திருப்பது மலைப்பைத் தருகிறது.

  சமணர்களின் இருபத்திநான்காவது தீர்த்தங்கம் . அதாவது சமணப் பள்ளி. தென்னிந்தியாவின் சமணப் பல்கலைக் கழகமாக  இந்த சமண மலை செயல் பட்டுள்ளது. இங்கு ஆறு சமணப் படுக்கைகள் உள்ளன. சில ஆண்டுகள் முன் ஆறாவது படுக்கை இடி தாக்கி சிதைக்கப்பட்டதாக கூறுகிறார்கள். எட்டு குன்றங்களின் தலைமை  பீடமாக இந்த சமண மலை இருந்துள்ளது . சமணர்கள் மதுரையில் தங்கள் மதத்தை பரப்பியதற்கான தடங்கள் திருப்பரங்குன்றம் மலை, யானை மலை, பெருமாள் மலை, அழகர் மலை , நாக மலை என அத்தனை மலைகளிலும் உள்ளன.

       திருத்தக்க தேவர் இந்த சமண பள்ளியை சேர்ந்தவர் என்றும் , இவர் மதுரையில் சமண மதத்தை பரப்பியவர் என்றும் கூறுகிறார்கள். இங்குள்ள மலையில் பொறிக்கப்பட்டுள்ள விபரங்கள் இம்மலையின் செயல்பாட்டை தெளிவாக விளக்குகின்றன. இந்த கல்வெட்டின் எழுத்துக்களை தற்கால தமிழில் பேராசிரியர் வேதாச்சலம் 'என் குன்றம்' என்ற நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார் என்கிறார் ஐம்பத்து ஆறு வயதாகும் அரிச்சந்திரன். (இப்புத்தகத்தை தேடிக் கொண்டு இருக்கிறேன்)

      இங்குள்ள கல்வெட்டில் ,"இந்த சமணப்பள்ளியில் பயிற்சி பெற்ற வடக்கே சமண மதம் பரப்ப சென்ற ஒரு சமணர் கர்நாடகாவில் செல்லும் வழியில் பாம்பு கடித்து இறந்தான்"என்ற குறிப்பு உள்ளது .

  இம்மலையில் ஒரு சோக வரலாறு நடைபெற்றதாக சொல்லப்படுகிறது. மலை அடிவாரத்தில் காற்று அருமையாக வீசியது. காற்றை சுவாசித்துக் கொண்டே கதை கேட்பது மிகவும் அருமை. டீக்கடையில் டீஅருந்திக் கொண்டு இயற்கையை ரசித்தவாறு பேசுவது டீயை விட இனிமையாக இருந்தது. நீங்களும் டீ குடித்து காத்திருக்கவும் . (மலை இன்னும் கதை பேசும் )

மதுரைக்காரன்

நான் என் உயிர்தோழியுடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர் தன் கணவரிடம் என் பிளாக் பற்றி கூறிய போது, அவர் இனி நான் தொடர்ந்து எழுத கிடைத்த நல்ல வாய்ப்பு எனக் கூறி, மதுரை பற்றி தெரிந்தவற்றைக் கூறவும் அறிவுரைக் கூறியுள்ளார்.

நான் சும்மா இருக்காமல் மதுரை பற்றி நிறையத் தெரியும் எதை பற்றி எழுத வேண்டும் ? என நீங்களே கூறுங்கள் என்றேன். அதற்கு அவர் நாளை சொல்லுகிறேன் என்று புறப்பட்டார்.
மறுநாள் சந்தித்த போது என் கணவர் உங்களிடம் சில கேள்விகளைக் கொடுத்துள்ளார் என கீழ்கண்ட வினாக்களை காண்பித்துள்ளார். அவற்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

1. கீழை நாடுகளின் ஏதென்ஸ் எனப்படும் இடம் எது?
2. மதுரையின் சரித்திர காலப் பெயர் என்ன?
3. தமிழகத்தின் இரண்டாவது மாநகராட்சி எது?
4. காமராசர் பல்கலைக்கழகம் எங்குள்ளது?
5. மதுரை அரசு அருங்காட்சியகம் (காந்தி மீயுசியம்) எப்போது எற்படுத்தப்பட்டது?
6. மதுரை மாவட்டத்தில் கல்வி அறிவு பெற்றவர்களின் சதவிதம் எவ்வளவு?
7. நான்காவது தமிழ் சங்கம் எங்கு, எப்போது உருவாக்கப்பட்டது?
8. வண்டியூர் தெப்பக்குளத்தின் நீளம்,அகலம் எவ்வளவு?
9. சென்னைக்கு அடுத்த பெரிய நகரம் எது?

எங்கே முடிந்தவரை விடைக் கூறுங்கள் ? என எனக்கு விடப்பட்ட சவால்களை உங்களுக்கு முன்வைக்கிறேன்.

பொது அறிவு சோதனை போல் அமைந்தாலும் தயவுசெய்து இதுபோன்ற கேள்விகளுக்கு பின் உள்ள இடங்களைப் பற்றி எழுதச் சொன்னதாகக் கணவர் கூறினார் என்றார்.
யதார்த்தமாக அவர் கூறிய ஆலேசனையாக இருந்தாலும், நம்மில் எத்தனை பேர் நம் இருப்பிடம் பற்றி தெளிவான அறிவு படைத்தவாரக இருக்கிறோம்?சிந்தித்துப் பாருங்கள் ! மதுரையிலே பிறந்து வளர்ந்து , பல முறை தெப்பக்குளத்திலே கிரிக்கெட் விளையாடி இருக்கிறேன். அனால் இது நாள் வரை நான் அதன் நீள, அகலம் தெரிந்து கொள்ள எண்ணாதது ஏன்?திருமலை நாயக்கர் காலத்து வரலாறு என அப்போது என் நண்பர்கள் கூறியக் காலத்தும் ஆசை வாரதது ஏன்?

புத்தகத்திருவிழாவில் விளக்குத்தூண் பற்றி கூறிப்பிடும் போது அது பிளாக் பெர்ன் என்ற கலெக்டர் நினைவாகக் கட்டப்பட்டதாக அறிந்தேன். காந்தி மதுரையில் என். எம்.. சுப்புராம் வீட்டில் தங்கியதாகவும் , அது இப்போது மேலமாசி வீதியில் காதி பவன் ஆக உள்ளதாகவும் கூறியதை நினைவுபடுத்த விரும்புகிறேன்.

மதுரை என்றவுடன் காந்தி ஆடைத்துறந்த வரலாறு நினைவுக்கு வரவேண்டும்.
தேசம் பற்றிய நேசிப்பு வளர வேண்டும் என்றால் நம் பிறந்த மண் பற்றிய வரலாறு நிச்சயம் தெரிந்து இருத்தல் அவசியம் . தன் மண்ணை நேசிப்பவனே , உறுதியாக தேசத்தை காப்பான். எவன் ஒருவன் தன் தேசத்தை மதிக்கிறானே , அவனே ஒவ்வொரு மனிதனையும் மதித்து மானிடச் சமுதாயம் உலகம் எங்கும் ஒரு தாய் பிள்ளையாக தழைத்திடச் செய்யுவான். இனி ஒவ்வெருவரும் தம் பிறந்த மண்ணின் மகிமை உணர்ந்து மானிடம் வளர நம் பிள்ளைகளிடம் வரலாறு கூறுவோம்.

மேலே கொடுக்கப் பட்டுள்ள வினாக்களுக்கு விடை: 1. மதுரை 2. கரம்பவனம் 3. மதுரை மாநகராட்சி 4. மதுரை 5. 1976 ௦6. 78.65% 7. 1901 8. நீளம் 1000 அடி அகலம் 950 அடி 9. மதுரை

வரலாறு தொடரும் ....