Showing posts with label தோழியின் கடிதம். Show all posts
Showing posts with label தோழியின் கடிதம். Show all posts

Monday, August 30, 2010

படிச்சவன் சூதும் பாவமும் பண்ணினால்...

சூரியன் வெடித்து
ஓசோன் உடைத்து
புற, அக ஊதா கதிர் தாங்கி
அக்னி கக்கி
நேரடியாக விழுந்தால்
அலறும் பூமிப் போலத்தான் இருக்கும்
படிச்சவனின் சூதும் பாவமும்...!

தடம் புரண்டு உயிர் குடிக்கும் இரயில் போல
சாலை மறந்து சாவு வாங்கும் பேருந்து போல
ஓடுப்பாதை தவறி தரையிறங்கி
உயிர்களை தீக்கிரையாக்கும் விமானம் போல
விதிமறந்த செயலாகத்தான் இருக்கும்
படிச்சவனின் சூதும் பாவமும்...!

கனிக்குள் வண்டு இயற்கை
கனியும் இனிக்கும்
கனியே வண்டானால்
எப்படி இருக்கும்...
அப்படித்தான்
படிச்சவனின் சூதும் பாவமும்...!


படிச்சவனின் காதலிலும் சூது...
கற்பத்துடன் ...
அவனின்
வீடுகளின் முன்னால்
கண்ணீரும் கதறல்களுடனும்...
நீதி மன்ற வாசலில்
தர்ணா போராட்டத்தில்
பாவமாய் பாவம் சுமந்து
நித்தம் தொடருகிறது...!

சின்ன பிஞ்சுகள் கூட
சில்லரை கேட்கிறது
சின்ன முத்தம் கொடுக்க....

உறவுகள் கூட
உண்மையாய் உறவாட
உத்திரவாதம் கேட்க்கிறது
பருத்த பர்சுகளுக்காக...

படிச்சவன் சூதும் பாவமும் பண்ணினால்
குடும்பமும் விரோதமாய் தான் இருக்கும்..!

படிச்சவன் சூதும் பாவமும்
காலில் கடிக்கும் எறும்பை
நசுக்கி விட்டு
உயிர்களிடத்து அன்பு கொள்
என சித்தாந்தம் பேசும்...!

வெற்றுக் காகிதங்கள்
படிச்சவனின் கைகளில்
உயிர் பெறுவதைத் தவிர்த்து
கரண்சி காகிதங்களுக்காக
இரத்தக் கரையைச் சுமக்கின்றன...
இறந்தவனின் குடும்பம்
இவனின் சூதாலும் பாவத்தாலும்
தெருக்களில் அனாதைகளாய்
காகிதம் பொறுக்கி வாழ்க்கை நடத்துகிறது..!


படிச்சவனின் சூதும் பாவமும்
கல்விக் கூடங்களிலும்
ஆகவே தான் ...
சரஸ்வதியும்
நீதிதேவதைப் போன்று
கண்கள் மூடி
கரண்சிகளுக்கு அடிமையாய்...!

படிச்சவன் சூதும் வாதும் பண்ணினால்
அய்யோ வென்றுப்போவான்...
என பாரதி போல சொல்லி
அல்பாயுசில் சாக ஆசைப்படாததால்....
கைகள் கட்டி
வாய்கள் பொத்தி
கண்கள் மூடி
காதுகள் மறைத்து
வெகுஜனமாகவே
வாழ்கிறேன்...!

மன்னிக்கவும்
வாழ்கிறாம்..!
















Tuesday, August 17, 2010

சொல்ல மறந்த கடிதங்கள்...

அன்பு மகனுக்கு அப்பா எழுதுவது ,
    
            வசதியாகத்தான் இருக்கிறது மகனே நீ என்னைக் கொண்டு வந்து சேர்த்த முதியோர் இல்லம்.  
          
           பொறுப்பாய் என்னை ஒப்படைத்து விட்டு சலனமின்றி நே வெளியேறிய போது, முன்பு நானும் இதுபோல் உன்னை வகுப்பில் விட்டுவிட்டு என் முதுகுக்குப் பின்னால் நீ கதற கதறக் கண்ணீரை மறைத்தபடி புறப்பட்ட காட்சி ஞாபகத்தில் எழுகிறது!

           முதல் தர்மிக்க இந்த இல்லத்தை தேடித் திரிந்து நீ தேர்ந்தெடுத்ததை அறிகையில் ... அன்று உனக்காக நானும் பொருத்தமான பள்ளி எதுவென்று ஓடி அலைந்ததை
ஓப்பிடு செய்கிறேன்.

          இது வரையில் ஒரு முறையேனும் என் முகம் பார்க்க நீ வராமல் போனாலும், என்  பராமரிப்பிற்கான மாதத் தொகையை மறக்காமல் அனுப்பி வைப்பதற்காக மகிழ்கிறேன்!

         நீ விடுதியில் தங்கிப் படித்த காலத்தில் உன்னைப் பார்க்க ஆவல் இருந்தாலும் , படிபை நினைத்து உன்னை சந்திக்க மறுத்ததன் எதிர்வினையே இது வென்று விளையாட்டாக நினைத்துக் கொள்கிறேன்.

         இளம் வயதினில் நீ சிறுகச் சிறுகச் சேமித்த அனுபவத்தை என் முதுமையில் மொத்தமாக எனக்கே செலவு செய்கிறாய்.

        ஆயினும் ....உனக்கும் எனக்கும் ஒரு சிறு வேறுபாடு ,
                               நான் கற்றுக் கொடுத்தேன் உனக்கு
                               வாழ்க்கை இது தானென்று...!      
                               நீ கற்றுக் கொடுக்கிறாய் எனக்கு
                               உறவுகள் இது தானென்று....!

                                                                                        என்றும் அன்புடன்
                                                                                  உனக்காகவே வாழும் தந்தை.