இதய நோயளிகள் படிப்பதை தவிர்க்கவும்.

கண்ணீர் வரவழைத்த உணவு சங்கிலி !
-------------------------------------------------------------------
மனிதன் குரங்கில் இருந்து பிறந்தான் என்ற உண்மையை எந்த அறிவியல் விளக்கமும் இன்றி எளிதில் புரிந்து விடுகின்றோம். பல்லாயிரக்கனக்கான ஆண்டுகளாக உயிரினங்கள் ஒரு செல், இருசெல், பல செல் உயிரினங்களாக வளர்ச்சி அடைந்து , குழியுடலிகள் , மென்னுடலிகள் என ஒவ்வொரு நிலையையும் கடந்து முதுகெலும்பு அற்றவை , முதுகெலும்பு உள்ளவை என பிரிந்து, மனித தோற்றத்தை வரையறுக்கும் பரிமாணக்கொள்கையை மிக எளிதாக புரிந்து கொள்கின்றான். ஆனால் , எனக்கு மனித வளர்ச்சியில் சில பரிமாண முரண்கள் எப்போதும் உண்டு.

இன்று காலை பதினோறு மணிக்கு ஒரு வயதான பெண்மணி தன் கையில் எட்டு வயது பேரனை அழைத்து கொண்டு வந்தார். எனது அறையிலிருந்து அவர் எனது அறையை கடந்து செல்வதை கண்டேன். சென்றவர் ஒன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியருடன் வந்தார். சார் மூன்றாம் வகுப்பு சேர்க்கணுமாம் என என்னிடம் ஒப்படைத்து விட்டு அந்த ஆசிரியர் சென்றுவிட்டார். வணக்கம் உட்காருங்க என்றேன். இல்லை இருக்கட்டும் சார் என்றார். எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் என்றேன். அனுப்பானடி என்றார். எங்கு படித்தான் என்றேன். சொன்னார். தற்போது ஏன் இங்கு வருகிறீர்கள் என்றேன். சார் வீடு மாறி சௌராஷ்டிரா ஸ்கூல் பின்னாடி வருகிறோம். என் மகன் சொன்னான் நீங்க நல்லா சொல்லி கொடுப்பீங்கன்னு என்றார். சரி .. மூன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியரை அழைத்து வர என் வகுப்பு மாணவனை அனுப்பினேன்.

எப்ப வீடு மாறி இங்க வருவீங்க.. என கேட்டேன். இன்னும் ஒரு வாரம் ஆகும் சார் என்றார். சரி.. அதுவரை எங்கள் பள்ளி வேனில் ஏறி வர சொல்லுங்கள் என்றேன். எட்டு மணி அனுப்பானடி பஸ் ஸ்டாப் நிற்க வேண்டும். சார் டிசி வாங்கவில்லை.. அதான் அடுத்த வாரம் வரட்டுமா என மெலிந்த குரலில் கேட்டார். கட்டாய இலவச கல்வி சட்டம் குறித்து இன்னும் மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு இல்லையே என வருந்தினேன். டிசி கேட்டால் தர வேண்டும் என சட்டம் சொல்லுகிறது, டிசி இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை அவனை இலவச கட்டாய கல்வி சட்டப்படி சேர்த்து கொள்கின்றேன் என்றேன். சார் டிசிக்கு எழுதி கொடுத்து விட்டேன். ஒரு வாரத்தில் தருவதாக சொல்லி இருக்கிறார்கள். அதற்குள் மூன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியர் வந்தார். இந்த ஆசிரியர் தான் உங்கள் பையனின் வகுப்பு ஆசிரியர் என்றேன். இந்த ஆசிரியர் அனுப்பானடி பகுதியிலிருந்து மாணவர்களை வேனில் பத்திரமாக அழைத்து வருவார் என்றேன்.

சார் பையனை வெளியில் அனுப்பிடாதீங்க என்றார். தொடர்ந்து அந்த அம்மா , என்னிடம் சார் எக்காரணம் கொண்டும் அவனோட அம்மா வந்தா அனுப்பிடாதிங்க என்றார். நல்லவேளை நீங்க சொன்னீங்க குடும்ப சண்டையில பிள்ளைகளை கெடுத்துடாதீங்க ...பெரியவங்க நீங்க ... சின்ன குழந்தைகள் எதிர்காலத்தை நினைச்சு பாருங்க என்றேன்.அந்த சிறுவன் என்னை ஏக்கப்பார்வையில் பார்த்தான். அவன் முகத்தில் முதல் முறையாக மாற்றத்தினை பார்த்தேன்.

“சார் அது இல்ல.. நான் இல்லைன்னா அவன் அப்பா வந்தானா மட்டும் அனுப்பனும்” என்றார். அது சரி.. அவுங்க அம்மா வந்து என் மவனை பார்க்கணும் என்றால் என்ன செய்வது என கேள்வி எழுப்பினேன். அவர் முழித்தார். மகனை பார்க்க அனுமதிப்பேன்..ஆனால் பையனை நீங்கள் சேர்த்ததால் அனுப்பி வைக்க மாட்டேன். பெற்றோர்கள் இருவரும் வந்தால் மட்டுமே அனுப்புவேன் என்றேன். சற்று பதட்டமடைந்தார். யார் வந்தாலும் அனுப்பாதீங்க.. நானே வந்து அழைத்து செல்கின்றேன் என்றார்.

நான் என்னிடம் பேச மறுக்கிறார் என புரிந்து, மூன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியரை ஒன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியரிடம் அழைத்து செல்லுங்கள் என்றேன் அம்மா கூச்சப்படும் சில விசயங்களை தாராளமா , டீச்சர் கிட்ட சொல்லுங்க.. அவுங்க சொல்ற படி கேட்டு நடங்க குழந்தை எதிர்காலத்துக்கு நல்லது என கூறி அனுப்பி வைத்தேன். அந்த பையன் பாட்டியுடன் செல்ல முயன்றான். பையனை நான் பார்த்து கொள்கின்றேன் என்றேன்.

நீ வீட்டில ஒரே பையனா என்று கேட்டேன். இல்லை சார் தங்கச்சி இருக்கு என்றான். தங்கச்சி எங்கடா படிக்குது என்றேன். தங்கச்சி அம்மாவோட இருக்கு என்றான். நீ தங்கச்சியை பார்க்க போவிய்யா என்றேன். தங்கச்சியை பார்க்கணும் போல இருக்கு என்று கம்மிய குரலில் சொன்னான்.

தங்கச்சி பிடிக்குமா என்றேன். ரெம்ப பிடிக்கும் என்றான். அப்பாவை சண்டை போடாம இருப்பான்னு சொல்ல வேண்டியது தானே என்றேன். அப்பாவுக்கு கோபம் வரும் என்னை அடிப்பார் என்றான். அம்மாவை பார்க்கணும் போல இருக்கா என்றேன். சார் அம்மாவை பார்க்கணும் போல இருக்கு என கண்ணீர் தழும்பும் கண்களுடன் சொன்னான். என் கண்கள் கலங்க ஆரம்பித்து இருந்தது. அம்மா அப்பாவோட சண்டை போட்டு வீட்டுக்கு போயிடுச்சா..என்றேன்.

அவன் கண்கள் குளமாகி நின்றது. இன்னும் கண்ணீர் கண்களில் இருந்து கீழே விழவில்லை. அவனை அணைத்து கொண்டு மிகவும் அன்போடு கேட்டேன். ஆம்பளை பையன் என்பதால் உன்னை அப்பா வச்சுகிட்டாறா.. பொம்பளை பிள்ளைன்றதால அம்மா கூட்டிகிட்டு போயிடுச்சாடா? என கேட்டேன். இல்லை அம்மா எங்க ரெண்டு பேரையும் சேர்த்து தான் கூட்டிகிட்டு போச்சு என்றான். அம்மாவுக்கு உன் மேல அவ்வளவு பாசமா.. அப்ப பாட்டிக்கிட்ட சொல்லி அம்மாவை கூட்டிகிட்டு வர சொல்ல வேண்டியது தானே என்றேன். பாட்டிக்கு அம்மாவை பிடிக்காது. அம்மா பேச்சு எடுத்தா அடிக்க வருவா என்றான். புரியாமல் முழித்தேன். அப்படி என்ன தாண்டா உங்க அம்மா மேல கோபம் என்றேன்.

மிக அப்பாவிதனமாக வெள்ளந்தியாக சொன்னான். “எங்க அம்மா , பாப்பாவையும் என்னையும் கூட்டிகிட்டு பக்கத்து வீட்டுட்டில இருக்கிற ஒருத்தரோட ஓடிப்போயிட்டோம். எங்க அப்பா எங்களை கண்டு பிடிச்சு.. என்னை மட்டும் கூட்டிகிட்டு வந்துடுச்சு.. என் பாப்பா அந்த ஆளோட மூணு பிள்ளைக... அங்கேயே அம்மாவோட இருக்காங்க..அம்மா நல்லவ .. பார்க்கணும் ” . என் கண்களில் கண்ணீர் என்னை அறியாமல் முட்டி வெளியேறியது. அவனை இறுக அணைத்து கொண்டேன். அறிவியல் பாடம் எழுதி கொண்டிருந்த அபிநயா சார் அழுகிறார் பாரு என அருகில் இருந்த பெண்ணிடம் சொன்னாள். என்னை மறைத்து கொண்டு, டேபிளில் இருந்த சாக்லெட்டை எடுத்து அவனிடம் கொடுத்தேன். சாப்பிடு என்றேன். அவன் பிரித்து உண்ண ஆரம்பித்தான்.

நான் அவனையே பார்த்து கொண்டிருந்தேன். மிக அழகாக இருந்தான். இன்னும் பால்மணம் மாறவில்லை. பாட்டியும் பேசி முடித்து வந்திருந்தார். சாக்லெட் உண்பதை பார்த்ததும் மகிழ்ந்து , சார் நல்லா படிப்பான்.. நீங்க கொஞ்சம் அரவணைச்சு பார்த்துக்கங்க..நானே வந்து கூட்டிகிட்டு போறேன் என்றார். சரி என்றேன். நாளையே சேர்க்க சொன்னேன். சரி என சென்றார். நிச்சயம் ..அந்த பெரியம்மாவிற்கு அந்த ஆசிரியர் ஆறுதல் சொல்லி இருப்பார். அவர் இப்போது தெளிவாக இருந்தார்.

சார்.. நீரை குடித்து புல் வளருகிறது. அந்த புல்லை தின்று மான் வாழ்கிறது.. அந்த மானை அடித்து புலி வாழ்கிறது.. அந்த புலியை மனிதன் வேட்டையாடுகின்றான் என உணவு சங்கிலியை சொல்லிக்கொண்டிருந்தான் வசந்த் என்னிடம். சில சிக்கலான சங்கிலி பிணைப்பை அறுக்கமுடியாதவனய் அறிவியல் பாடம் நடத்த தொடங்கினேன்.

கல்வி அதிகாரிகள் தயவுசெய்து இதை படிக்க வேண்டாம்!

அன்புள்ள கல்வி தந்தையர்களுக்கு ...
---------------------------------------------------------------

   கல்வி துறையில் மாற்றங்கள் வேண்டும். மாணவர்கள் கற்றலில் புதுமை வேண்டும். ஆசிரியர்கள் தங்களை மாற்றி கொள்ள வேண்டும். இவை எல்லாம் சமூக அக்கறை உள்ளவர்களிடம் மட்டும் அல்ல. எல்லா நிலையிலுள்ள மக்களும் வேண்டுவன. மாற்றங்களில் சில  முரண்பாடுகள் சிக்கல்கள் இதைவிட கொடுமையானவை உள்ளனவே!

   காலை பிரார்த்தனை கூட்டம் முடிந்ததும் தியானம் செய்ய சொல்லி மாணவர்களிடம் கேட்டுக் கொண்டேன். மூன்று நிமிடம் மட்டுமே நடைப்பெறும் இச்செயல். கண்களை மூடிக்கொண்டு நெற்றிப் பொட்டில் தாய் அல்லது தந்தையை நினைத்து கொண்டு வேறு சிந்தனைகள் இன்றி மூச்சுக்காற்றை ஆழமாக மெல்ல இழுத்து விடவேண்டும். வெளி உலக விசயம் எதுவும் தெரியாத உன்னத நிலை.

     அன்று அவ்வாறே தியானம் செய்ய தொடங்கி இருந்தனர். பெற்றோர் ஒருவர் வந்தார். தம் மகன் மற்றும் மகள் சென்ற வருடம் தான் புதிதாக சேர்ந்ததாகவும்,  மகன் நான்காம் வகுப்பும் மகள் மூன்றாம் வகுப்பும் படிப்பதாகவும் சொன்னார்.  தம் குழந்தைகளுக்கு சாதி சான்றிதழ் பெறுவதற்கு பள்ளியில் படிப்பதாக சான்று வேண்டும் என்றார். அக்குழந்தைகள் பயிலும் ஆசிரியரிடம் சாதி சான்றிதழ் வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள் என்று அனுப்பினேன். அக்குழந்தைகளின் ஆசிரியர் ரிஜிஸ்டர் கொடுத்தனுப்பினார். உடனே ரிஜிஸ்டர் உதவியுடன் அக்குழந்தைகள் வயது , சாதி , முகவரி ஆகியவற்றை கொண்டு அக்குழந்தைகள் எங்கள் பள்ளியில் பயில்கின்றனர் என்று சான்று தந்தேன்.

    ஐந்து நிமிடத்தில் சான்று பெற்ற அவர் மெதுவாக என் டேபிள் அருகில் வந்து , ”சார் எவ்வளவு பணம் தர வேண்டும்” என கேட்டார். இதற்கு எதுக்கு பணம் என ஆச்சரியமாக கேட்டேன். “ சார் பேப்பர் பேனா கொண்டு எழுதியுள்ளீர்கள்” என இழுத்தார். சிரித்தேன். மேலும் அவர் சொன்னார், “ இதுக்கு முன்னால் படித்த பள்ளியில் எது எழுதி வாங்கினாலும் பணம் தர வேண்டும் “ என்றார். எதுக் கொடுத்தாலும் பணமா , ஆச்சரியமாக இருக்கு என்றேன்.   மாணவருக்கு அப்பள்ளியில் படிக்கிறார் என்பதற்கு பணமா? எவ்வளவு கொடுமை.  அதை விட அவர் சொன்ன விசயம் இன்னும் கோபப்படுத்துகிறது!

    அரசு வழங்கும் இலவச நோட்டு, புத்தகங்களுக்கு, இலவச சீருடைகளுக்கு மாணவர்கள் பணம் கொடுக்க வேண்டுமாம். இலவச செப்பல் தரும் போது பணம் கொடுத்து தான் வாங்க வேண்டுமாம். கேட்டால் அதை கொண்டு வர அரசு என்ன பணமா வழங்குகிறது ! என எதிர் கேள்வி கேட்கிறார்களாம். மீறி பிரச்சனை செய்தால் , அடுத்த முறை சீருடை வழங்கும் போது உங்க வண்டியில் அள்ளி போட்டு பள்ளிக்கு வந்து சேர்த்து தாருங்கள் என்கின்றதாம் நிர்வாகம்!

     கொஞ்சம் இங்கு நிறுத்தி ஒரு தன்னிலை விளக்கம் தந்து இக்கட்டுரையை முடிக்கலாம் . எங்கள் பள்ளி கமிட்டி நிர்வாகத்தால் இயங்க கூடியது. மாணவர்களிடம் சேர்க்கை கட்டணம் கூட வாங்குவது இல்லை. எங்கள் பள்ளி இன்று வரை மாணவர் சேர்க்கைக்கு மட்டுமின்றி, அது இது என எதையும் காரணம் சொல்லி கட்டணம் பெறுவதில்லை.

     தங்கள் பெயருக்கு முன் கல்வி தந்தை, கல்வி கடவுள் என பெயர் போடும் முன் இம்மாதிரி இலவசங்களுக்கு பணம் வாங்கும் பள்ளிகளின் தந்தைகள் தங்களின் தந்தை பட்டத்தை இழக்க தயாரா? தயவு செய்து அரசு தரும் இலவசங்களுக்கு பணம் வாங்குவது என்பது ஏழை குழந்தைகளின் இரத்தத்தை உறிஞ்சுவதற்கு சமம் என்பேன் என்று நினைத்திருந்தால் தவறு ! அது அவர்களின் மலங்களை விற்று காசு சம்பாதிப்பதற்கு சமம்!

    பணம் சம்பாதிப்பதற்கு வேறு எத்தனையோ வழிகள் இருகின்றன. நவீனமயமாக்கலில் அரசு   ( மத்திய அரசு- சிபிஎஸ்சி புதிய பள்ளிகள் திறக்க வழி வகுத்துள்ளது) அனுமதி வழங்கியுள்ளப்படி சிபிஎஸ்சி பள்ளியாகவோ அல்லது மெட்ரிக் பள்ளியாகவோ மாற்றி , காசு வாங்கும் பள்ளியாகவே மாற்றிக் கொள்ளலாம்! கல்வி தந்தையர்கள் சிந்திப்பார்களா!

மதுரை சரவணன்.   

கோடையில் வீட்டிலிருந்தப்படி விளையாடுவது எப்படி?

கோடை வெயில் மண்டையை பிளக்கிறது. வெளியில் செல்லவே பயப்படுகின்றனர் குட்டீஸ். கோடை விடுமுறை என்றாலே குழந்தைகளுக்கு கொண்டாட்டம் தான். வெயிலில் இருந்து தப்பித்து நிழலில் விளையாடுவது எப்படி? வீட்டினுள்ளே விளையாடுவது எப்படி? வீட்டின் முன் உள்ள மர நிழலில் ஆனந்தமாக கொண்டாடுவது எப்படி? இதோ சில டிப்ஸ். உங்கள் ஏரியாவில் உள்ள குழந்தைகளை திரட்டுங்கள். தேவை ஒரு புட் பால், விசில், கோல மாவு, கலர் காகிதங்கள், அட்டைகள், செங்கல் கற்கள் . சுமார் 6 அல்லது 10க்கு மேற்பட்ட குழந்தைகள்.

1.   குழந்தைகள் வட்டமாக அமரவும். உங்களில் ஒருவரை தலைவராக கொள்ளவும். தலைவர் வட்டத்தின் மையத்தில் இருந்து காலை 6 மணி என்றால் அனைவரும் தூங்கி எழுந்திருப்பது போல கண்களை கசக்கி விழிக்க வேண்டும். காலை 8 மணி என்று சொன்னால் புத்தகப்பையை தூக்கி கொண்டு பள்ளிக்கு செல்வது போல் பாவனை செய்ய வேண்டும். 12 மணி என்றால் அனைவரும் சாப்பிடுவது போல் நடிக்க வேண்டும். மாலை 4 மணி என்றால் விளையாடுவது போலவும், மாலை 6 மணி என்றால் படிப்பது போலவும், இரவு 9 மணி என்றால் தூங்குவது போலவும் பாவனை செய்ய வேண்டும்.  ( இதே போல வேறு வேறு கான்சப்ட்டுகளை உருவாக்கி விளையாடலாம். உம்:- திருவிழா நிகழ்வுகளை வைத்து விளையாடலாம். சாமி என்று தலைவர் சொல்லும் போது அனைவரும் சாமி கும்பிடுவது போல நடிக்க வேண்டும். சவ்வு மிட்டாய் என்றால் வாய் திறந்து மிட்டாய் சாப்பிடுவது போல நடிக்க வேண்டும். விருந்து என்றால் இலைப் போட்டு சாப்பிடுவது போல பாவனை செய்ய வேண்டும். பெரியவர்கள் அல்லது விருந்தினர் என்றால் வருக வருக என வரவேற்பது போல பாவனை செய்ய வேண்டும். சித்திரை திருவிழா என்றால் தண்ணீர் பீய்ச்சி அடிப்பது போல பாவனை செய்ய வேண்டும். இப்படி விளையாட்டை தொடரலாம்.)

2.   குழந்தைகள் வட்டமாக அமரவும். அடுத்தடுத்து உள்ள இரண்டு குழந்தைகளை எதிர் எதிர் திசைகளில் ஓட வேண்டும். இருவரும் சந்திக்கும் போது குட்மார்னிங் சுரேஸ் குட்மார்னிங் கீதா என சொல்லி, மீண்டும் எதிர் திசையில் அவரவர் இடத்தில் அமர வேண்டும். ( மாலை விளையாடும் போது குட் ஈவினிங் என சொல்லலாம்) ( எதிர் சொற்கள் கூறி விளையாடலாம். இரவு என ஒருவர் கூற அடுத்தவர்  பகல் என கூற வேண்டும் )

3.   குழந்தைகள் வரிசையாக கை கோர்த்து நிற்க வேண்டும். வட்டத்தினுள் ஒருவரை நிற்க செய்ய வேண்டும். அவர் புலி ஆவார். வட்டத்தின் வெளியில் ஒருவர் நிற்க செய்ய வேண்டும். அவர் ஆடு ஆவார். புலியாக இருப்பவர் ஆட்டை சாப்பிட, ”சங்கிலி புங்கிலி கதவ திற” என சொல்ல, அனைவரும் கைகளை கோர்த்து வட்டமாக நகர்ந்தவாரே “ கதவை திறக்க மாட்டோம் “ என்று கூறவேண்டும். “பசிக்குது ஆட்டை பார்த்தீங்களா? “  என நடுவில் உள்ள புலி வினவ, “பார்த்தோமே ! பார்த்தோமே! தோட்டத்திலே பார்த்தோமே ! “ என சொல்லியவேரே அனைவரும் வட்டத்தில் நகர்வார்கள். புலி அதற்கு, “சாப்பிட வரலாமா !வரலாமா! “என கேட்க, அனைவரும் “வரக்கூடாது ! வரக்கூடாது ! “ என்பார்கள். அவர்கள் கைகளை உடைத்துக்கொண்டு இப்போது புலி வெளியில் உள்ள ஆட்டை பிடிக்க ஓடா வேண்டும். ஆடு தப்பிக்க வேறு பாதை தேட வேண்டும். பிடிபடும் வரை விளையாட்டை தொடர வேண்டும்.

4.   குழந்தைகளை இருபிரிவாக பிரிக்க வேண்டும். சற்று தொலைவில் நிறுத்தவும். இரு வரிசைக்கு எதிராக கோல மாவு கொண்டு 10 வட்டங்கள் வரையவும். வரிசையில் முதலில் இருப்பவர் 10 என சொன்னால், அருகில் உள்ள வரிசைக்காரர் 10 மடங்குகளாக சொல்லி வட்டங்களை தாவ வேண்டும். பின் அவர் 100 என்றால் அடுத்துள்ளவர் 100 ,200, 300 என சொல்லி வட்டங்களை தாவ வேண்டும். இப்படி அனைவரும் வட்டங்களை தாவி தாவி விளையாடலாம். தவறு எனில் அடுத்தவர் அதே எண்ணின் மடங்கை சொல்லி தாவ வேண்டும். ( முதல் வகுப்பு குட்டீஸ் 2, 3, 4,5 ன் மடங்குகளை சொல்லி விளையாடலாம்)

5.   பூனை எலி விளையாட்டு வித்தியாசமாய். குழந்தைகள் இரு வரிசையில் நிற்க வேண்டும். முதல் வரிசையின் ஆரம்பத்தில் சற்று தள்ளி பூனையாக ஒருவரை நிறுத்தவும். இரண்டாவது வரிசையின் முடிவில் எலியாக ஒருவரை நிறுத்தவும். மாணவர்களில் ஒருவரை தலைவராக  தேர்ந்தெடுத்து அவரிடம் விசில் ஒன்றை தரவும். நேர் வரிசையாக இருக்கும் போது நேராக ஓடி தான் பூனை எலியை பிடிக்க வேண்டும் குறுக்கே செல்ல கூடாது. இப்படி ஓடும் போது விசில் அடித்தால் எதிர் எதிராக நின்றுள்ள மாணவர்கள் தங்கள் கைகளை கோர்த்து  கொள்ள வேண்டும். இப்போது நேராக ஓட முடியாது. குறுக்காக தான் ஓட முடியும். இப்படி குறுக்காக ஓடும் போது விசில் ஊதினால், அனைவரும் நேராக நிற்க வேண்டும். இப்போது நெடுக்காக தான் ஓட முடியும். பூனை எலியை பிடித்துவிட்டால் வேறு இருவர் இந்த விளையாட்டை தொடரலாம்.

6.   குழந்தைகள் வட்டமாக அமரவும். தலைவராக ஒருவரை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். வாழ்வில் காணும் அன்றாட நிகழ்வுகள் குறித்து அவர் சைகையில் செய்து காட்ட வேண்டும். வட்டத்தில் உள்ளவர்கள் அது குறிக்கும் ஓலி என்ன என்பதை கூற வேண்டும். கார் செல்வது போல காட்டினால்  பீப் பீப் என ஒலி எழுப்ப வேண்டும். உம் கைதட்டுதல் , தூங்குதல் (குறட்டை சத்தம்) , காக்கை பறப்பது ( கா, கா )

7.   வெவ்வேறு வண்ணத்தாள்கள் ஒட்டப்பட்ட அட்டைகள். பலருக்கு ஓரே நிறமாக கூட இருக்கலாம். அதே நிறங்கள் உள்ள தாள்களை குழு தலைவர் வைத்திருப்பார். இப்போது அனைவரும் ஓட வேண்டும். குழுத்தலைவர் பின்னால் திரும்பி ஒரு நிறத்தை எடுத்து காட்டுவார். அந்த நிற அட்டை வைத்திருப்பவர்கள் .அனைவரும் வட்டத்தினுள் வர வேண்டும். இப்போது குழுத்தலைவர் என்ன செய்ய சொல்கிறரோ அதை செய்து காட்ட வேண்டும். உ.ம் டான்ஸ் ஆட சொல்லலாம். நரி மாதிரி ஊளையிட சொல்லலாம். அனைவரும் மாறி மாறி தலைவராக இருந்து விளையாட்டை விளையாடலாம். கலர் காகிதம் போன்று  சதுரம், செவ்வகம், வட்டம், முக்கோணம் போன்ற வடிவங்கள்  ஒட்டிய அட்டையை உருவாக்கியும் இந்த விளையாட்டை தொடரலாம்.

8.   சதுரம் , செவ்வகம், முக்கோணம்,  வட்டம் போன்ற உருவங்களை கோல மாவு கொண்டு தரையில் வரையவும். அதனை சுற்றி பெரிய வட்டம் வரையவும். குழு தலைவராக ஒருவரை தேர்ந்தெடுத்து கொள்ளவும். அனைவரும் வட்டத்தில் ஓடவும். விசில் ஊதியவுடன் , அவரவருக்கு பிடித்தமான வடிவங்களில் நிற்கலாம். தலைவர் பின்னால் திரும்பி தான் வைத்திருக்கும் அட்டையில் இருந்து ஒன்றை எடுத்து காட்ட எந்த வடிவம் உள்ளதோ அதில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் வெளியேற வேண்டும். பின் வட்டத்தில் ஓடா விசில் ஊத விளையாட்டு ஒருவர் மட்டும் வெற்றி பெற விளையாட்டு தொடரும்.

9.   வட்டத்தில் அனைவரும் அமர வேண்டும். ஒருவர் மட்டும் ஓட வேண்டும். ஓடுபவர் யாரை தட்டுகிறாரே அவர் எழுந்து தட்டியவரை பிடிக்க வேண்டும். அவர் இடம் வரும் வரை சுற்றி வர வேண்டும் . பிடிக்க வில்லை என்றால் அமர்ந்து கொள்ள வேண்டும். பிடித்து விட்டால், அவருக்கு கை தட்டி பாராட்டு தெரிவிக்க வேண்டும்.

10.  சிறிய வட்டம் கோல மாவு கொண்டு வரையவும். அதன் அடுத்து நல்ல இடைவெளிவிட்டு வெளி வட்டம் வரையவும். குழந்தைகள் வெளிவட்டத்தில் ஓடவும். குழந்தைகள் எண்ணிக்கையை விட ஒன்று குறைவான எண்ணிக்கையில் கற்களை உள் வட்டத்தில் வைக்கவும். ஒருவர் விசில் ஊதவும். உடனே அனைவரும் உள் வட்டத்திலுள்ள கற்களில் ஒன்றை எடுத்து கொள்ள வேண்டும். கற்கள் எடுக்காதவர் ஆட்டத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டும். ஒவ்வொரு முறை ஓடும் போதும் ஒரு கல்லை எடுத்து விடவும். ஒருவர் மட்டும் வெற்றி பெறும் வரை விளையாடவும்.

11.  குழந்தைகள் இரு பிரிவினராக பிரிந்து நிற்க செய்யவும். இப்போது எதிரே 50 மீ தள்ளி கோலமாவு கொண்டு மூன்று வட்டம் வரையவும். அதில் முதல் கட்டத்தில் மூன்று கற்களை வைக்கவும். இப்போது முதலில் நிற்பவர் விரைந்து சென்று அந்த கற்களை தனித்தனி வட்டத்தில் வைத்து விட்டு வரவேண்டும்.அதற்கு அடுத்து உள்ளவர் விரைவாக ஓடி சென்று அந்த கற்களை எடுத்து முதல் கட்டத்தில் வைக்க வேண்டும். அதற்கு அடுத்தவர் ஓடி சென்று பிரித்து வைத்து ஆட்டத்தை தொடர வேண்டும். எந்த குழு முதலில் முடிக்கிறதோ , அவர்கள் வெற்றி பெற்றவராவார்.

க. சரவணன்,

தலைமையாசிரியர்

டாக்டர் டி . திருஞானம் துவக்கப் பள்ளி,

கீழச்சந்தைப்பேட்டை, மதுரை 9

9344124572

இரண்டு உயிர்தானே என்றில்லை...அரசே கவனம் கொள்ள வேண்டும்.

விருத்தாசலம் அருகே உயர்கல்வி பயில குடும்ப சூழல் இடம் தாராததால் இரண்டு சகோதரிகள் உயிர்களை மாய்த்து கொண்டனர் என்ற செய்தி அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. இருவரும் முறையே பள்ளியில் முதல் மற்றும் இரண்டாம் இடம் பெற்றவர்கள். அரசே! தேர்ச்சி சதவீதம் அதிகரிக்க வேண்டும் என்று அக்கறை காட்டும் அரசே! இது போன்ற தவறுகளுக்கு நம் அணுகுமுறையிலும், கல்வி முறையிலும் ஏதோ குறை இருக்கிறது என்பதை எப்போது ஒத்துக்கொள்வீர்கள்.

இரண்டு உயிர்கள். இரண்டு தானே என்பதில்லை. வருடம் முழுவதும் இது போன்று எத்தனையோ உயிர்கள்! தேர்ச்சி சதவீதம் அதிகரிக்காத தலைமையாசிரியர்களையும் , பாட ஆசிரியர்களையும் தண்டிக்கும் அரசு. இனி இது போன்ற சம்பவங்கள் நடைப்பெறாமல் தடுக்கலாமே..!

உயர்கல்வி என்பது மருத்துவமும், இன்ஞினியரிங் படிப்பும் என்று மாணவர்களுக்கு கற்று தரும் போதனை ஒழிக்கப்பட வேண்டும். பிஏ தமிழ், ஆங்கிலம் படித்தவர்கள் எத்தனைப்பேர் முன்னேறியுள்ளார்கள். பத்தாம் வகுப்பில் நான்கு அட்டை வைத்து , பின்பு தேறி, ஆசிரியர்களாக வேலைப் பெற்று, சிறந்த ஆசிரியர்களாக திகழ்கிறவர்கள் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள். எல்லாவற்றையும் கற்று தர வேண்டும். ஏன் ஆசிரியர்கள் கற்று தர தவறினார்கள். கதை சொல்லியே பல நாட்கள் ஆகிறது. பின்பு எப்படி மாணவர்களிடம் இது போன்று உரையாட முடியும்!

அரசு தேர்ச்சி சதவீதம் எனும் சாட்டையெடுத்து சுழற்றும் போது அதற்கு தகுந்து மாதிரி ஆடிவிட நேரிடுகிறது. அந்த அழுத்தம் தலைமையாசிரியரையும் , அவர் மூலம் பிற பாட ஆசிரியர்களையும் தொற்றி கொள்ள , மாணவர்களும் மதிப்பெண் நோக்கி முன் நிறுத்தி அழுத்தப்படுகிறார்கள். பன்முக திறன் பயிற்சிக்கு நேரம் கிடைப்பதில்லை. மாணவர்களுடன் எப்போதும் இறுக்கமான முகத்துடன் இருக்கும் மாணவன். தேர்வு ரிசல்ட் வெளியிடும் போதும் இறுக்கமான தோல்வி மனநிலை கொள்கின்றான். தேர்ச்சிக்கு பின் படிக்க இயலாது அதுவும் உயர்கல்வி என நினைக்கு இஞ்னியரிங், மருத்துவம் கிடைக்காது எனும் போது தனது உயிரை மாய்த்து கொள்கின்றனர்.

அரசு இந்நிகழ்வுகளை கவனத்தில் கொண்டு பன்முக திறன் வளர்ப்பு பயிற்சியினை மாணவர்களுக்கு மாதம் தோறும் வழங்க வேண்டும். நம் எதிர்கால பயிர்கள் வாடுவதையும் தன்னைத்தானே மாய்த்து கொள்வதையும் தடுக்க வேண்டும். தேர்ச்சியில் கொடுக்கும் அதே அளவு அழுத்தத்தை பன்முகதிறன் வளர்க்க அரசு கொடுக்கும் என்று எதிர்ப்பார்ப்போம்!

Like ·  · Share

கோடை விடுமுறையை சந்தோசமாக வழிமுறைகள்

தேர்வு முடிந்தது. சந்தோசம் உச்சி முதல் பாதம் வரை பரவ , மனது பட்டாம் பூச்சியாக சிறகு விரித்து பறக்க வீதியெங்கும் சிறுவர் சிறுமியர் பந்தும் கையுமாக திரிவதை பார்க்கும் போது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. இரண்டு மாத கால தீவிரமான  படிப்பு , மாணவர்களிடம் மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி இருப்பதால் ரெம்பவே ரிலாக்ஸாக இருக்க நினைக்கிறார்கள் . தேர்வுக்கு பின் ஜாலியாக சுற்றி திரிய ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். பார்க்,பீச், சினிமா தியேட்டர் , மால் என காணும் இடமெல்லாம் நண்பர்கள் சகிதம் அரட்டை, மிகவும் ஜாலியாக இருக்கிறார்கள்.

   பெற்றோர்கள் தங்களின் மனம் முழுக்க கனவுகளை நிரப்பி வைத்து தங்கள் மகனின் எதிர்காலம் குறித்து சிந்திக்க தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.  மாணவர்களை மீண்டும் ஒரு அழுத்தத்திற்கு உட்படுத்த தயாராகி கொண்டிருக்கிறார்கள். மாணவனின் கோடைவிடுமுறை என்பது வசந்தமாகவும் நாம் எதிர்பார்க்கும் வாய்ப்புகளை கொடுப்பதாகவும் இருக்க சில யோசனைகள்!  

      இஞ்சினியரிங்க், மெடிக்கல் படிப்புகளுக்கு நுழைவுத் தேர்வு எழுத பயிற்சி வகுப்புகளுக்கு செல்கின்றனர் என்பதோடு இந்த கோடை பயனுள்ளதாக அமைந்துவிடுமா! போட்டிகள் நிரம்பிய உலகில் படிப்பு மட்டுமே சாதனைகளை கொடுத்துவிடுமா? சாதனைகள் தனிப்பட்ட திறன்களால் சாத்தியமாகும் என்பதை நினைவில் கொண்டு , நம் மாணவர்களுக்கு பிடித்தமான  விசயங்களுக்கு முன்னுரிமை தரலாமே!

விளையாட அனுமதியுங்கள். அதற்கான கால அளவை வரையறுத்து கொடுங்கள். மைதானத்தை பயன்படுத்தும் விளையாட்டுகளை அதிகாலை விளையாட பழக்குங்கள் அல்லது பாரதி வழியில் மாலை முழுவதும் விளையாட அனுமதியுங்கள். கோடை காலத்தினாலும் ,கோடைவெப்பினால் ஏற்படும் நோய்களில் இருந்தும் பாதுகாத்து கொள்ளலாம்.  நீர் அதிகமாக பருக சொல்லுங்கள். இளநீர் வாங்கி தாருங்கள். கல்லூரி செல்ல இருக்கும் மாணவனை விளையாட அனுமதிப்பதா? என வினா எழுப்பாதீர்கள். விளையாட்டு உங்கள் குழந்தைகளின் தலைமைபண்பை வளர்க்கும். கிரிக்கெட் விளையாட செல்லும் ஒருவன் வருங்காலத்தில் பெரிய நிறுவனத்தை நிர்வகிக்கும் திறனை வளர்த்துக் கொள்கின்றான். தட்டி கொடுக்கவும், பாராட்டவும், உற்சாகப்படுத்தவும், மன்னிக்கவும் விளையாட்டு நம் குழந்தைகளுக்கு கற்று தருகிறது.அனைவருடனும் இணக்கமாக செல்லும் பண்பையும் இணைந்து செயல்படும் திறனையும் அதிகரிக்கிறது. இப்பண்பு நம் குழந்தைகளுக்கு  கல்லூரியை பயம் இன்றி சந்திக்க உதவும்.  கோடை விடுமுறையில் விளையாட்டில் ஏற்படும் ஆர்வம் கல்லூரியில் அவனை அவனுக்கு பிடித்தமான விளையாட்டை தேர்ந்தெடுத்து விளையாட உதவும். அது மட்டுமல்ல அவனின் உடல்தகுதியையும் வளர்க்கும். கோடை வெயிலுக்கு நீச்சல் பயிற்சி மனதிற்கும் உடலுக்கும் தெம்பை கொடுப்பதாக அமையும்.

கல்லூரியில் ராக்கிங்க் இல்லை என்று அரசும் கல்லூரி நிர்வாகவும் உறுதியளித்தாலும், நம் குழந்தைகள் இன்னும் தயக்கத்துடனே கல்லூரிக்கு செல்கின்றனர். இந்த  தயக்கம் அவர்களை கல்லூரியில் இருந்து கூட வெளியேற்றிவிடும். தயக்கம் நம் குழந்தைகளுக்கு அறிவு (அதிக மதிப்பெண்கள் ) இருந்தும் கல்லூரியில் நுழைய தடையை உருவாக்கலாம். இது பெற்றோர்களின் கனவை தகர்த்தி தேவையில்லா பிரச்சனைகளை உருவாக்கலாம். தயக்கத்தை போக்கி துணிந்து நிற்க, சீனியர் மாணவர்களுடன் இணக்கமாக போவதற்கு மாணவர்களுக்கு ஸ்போக்கன் இங்கிலீஸ் வகுப்புகளுக்கு அனுப்புங்கள். ஆங்கில வழிக்கல்வி பயின்ற மாணவர்களானாலும் அவர்களுக்கு கமினிகேட்டிவ் இங்கிலீஸ் வகுப்புகளில் பங்கெடுக்க செய்து குழந்தைகளின் பேச்சுத்திறனை செம்மைப்படுத்தி கொள்ளலாம். கல்லூரி பாடங்கள் அனைத்தும் ஆங்கிலத்திலேயே இருப்பதால் கோடை விடுமுறையில் ஆங்கில செய்தி தாள்களை வாசிக்க பழகுங்கள். புதிய சொற்களுக்கு பொருள் தேடி அறிந்து, அச்சொற்களை வாக்கியத்தில் பயன்படுத்த கற்றுக் கொள்ளுங்கள். குழந்தைகளை நண்பர்களுடன் ஆங்கிலத்தில் பேச அனுமதியுங்கள். குழந்தைகளுக்கான ஆங்கில மாத இதழ்களை வாசிக்க பழகுங்கள். அதில் இடம் பெற்றுள்ள ஆக்டிவிட்டிகளை செய்ய உதவுங்கள். செய்தி தாள்கள் நடப்பு விசயங்களை அறிய உதவும். போட்டி தேர்வுகளில் சர்வதேச, தேசிய நடப்பு நிகழ்வுகள் குறித்து கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கு பதில் அளிக்க உதவும்.

கோடை விடுமுறையில் வெயிலின் கொடுமையிலிருந்து காத்துக்கொள்ள உங்கள் குழந்தைகளை நூலகத்தை பயன்படுத்த கற்றுக்கொடுங்கள். தமிழ் புத்தகங்கள் தமிழ் இலக்கண நூல்கள் படிக்க செய்யுங்கள்.  டிஎன்பிசி குரூப் 2 தேர்வுகள் முதல் பொது தமிழ் /ஆங்கிலம் சேர்க்கப்படுள்ளதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். நூல் வாசிப்பு குழந்தைகளுக்கு வேறுவிதமான பார்வையையும், பகுக்கும் திறனையும், அவனுள் ஒரு தேடுதலையும் கொடுக்கும். மேல் படிப்புகளுக்கு செல்லும் போது நூல்கள் உதவிக்கொண்டு விசயங்களை அறிந்து, தாம் புத்தகம் வாயிலாக கற்றவற்றை , தன் முன் அறிவோடு ஒப்பிட்டு , ஆய்வு  மேற்கொள்ள உதவும்.  அறிவை விரிவு படுத்தி கொள்ள உதவியாக புத்தகங்கள் இருக்கின்றன. ஆகவே நம் குழந்தைகளுக்கு வாசிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்துங்கள். இது மௌனமாக வாசிக்கும் அனுபவத்தை கொடுக்கும்.  வாசிக்க செய்யுங்கள் வாழ்வை நேசிக்க செய்யுங்கள்.

  உங்கள் குழந்தைகளை பன்முக திறன் கொண்டவர்களாக உருவாக்க பழக்குங்கள். அதை விட முக்கியம் அவர்களுக்கு எதில் நாட்டம் அதிகம்  என்பதை அறிந்து அதற்கு தகுந்த வண்ணம் மேற்படிப்பை தேர்ந்தெடுக்க உதவுங்கள். உங்களின் குழந்தைகளின் விருப்பத்திற்கு உறுதுணையாக இருங்கள்.

இணையமற்ற உலகம் காண்பது அரிது. கையடக்க செல்பேசியில் வேண்டிய விசயத்தை நிமிடத்திற்கும் குறைவான நேரத்தில் அறிந்து கொள்ளலாம். கல்லூரியில் பிற மாணவர்களுக்கு இணையாக கணிணியை இயக்கும் ஆற்றல் பெற்றிருக்க வேண்டும். பொறியியல் மருத்துவம் என எல்லா துறைகளும் கணிணி மையமாக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் நாம் கணிணியை கையாள தெரியவில்லை என்றால் பின்தங்கி விட நேரிடும். அதில் இருந்து மீள்வது கடினம். பிற மாணவர்களுக்கு இணையாக செயல்பட , கல்லூரி படிப்பு ஆர்வமுடன் சென்றிட அவசியம் கணிணி பயிற்சி மேற்கொள்ளவும். இதுவரை கணிணியை தொட்டிருக்கவில்லை என்றாலும் கணிணிபயிற்சி கோடை விடுமுறையில் மேற்கொள்ளலாம். கணிணி இயங்கு தளம், எம்.எஸ்.ஆப்பீஸ், கணிணி மொழிகள் மற்றும் போட்டோ சாப், கோரல் டிரா போன்ற கணினி படிப்புகளை கற்றிருந்தால் சிறப்பு. இது எந்த படிப்பு படித்தாலும் கணிணியினால் ஏற்படும் தடையை நீக்கும். விரும்பிய படிப்பை விரும்பியபடி  படிக்க கணிணி அறிவு உதவும்.  

மாணவர்களின் பாசிடிவ் எண்ணங்கள் வளர்வதற்கு தன்னம்பிக்கை கொடுங்கள் . ஆதரவாக பேசுங்கள். உங்கள் குழந்தைகள் விரும்பிய இடங்களுக்கு அழைத்து செல்லுங்கள். மனதை புத்துணர்வோடு வைத்திருக்க  நடன வகுப்பிலோ இல்லை இசை வகுப்பிலோ சேர்த்துவிடுங்கள். அது அவனை சாந்தப்படுத்தும். அவனின் மூளைக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் சோர்வை போக்கும்.

நாள் முழுவதும் பயிற்சி பயிற்சி என்றிருந்தால் அயற்சி ஏற்படுமே ! ஐந்து நாட்கள் அல்லது ஒருவாரம் மாறுதலாக மனதிற்கு உற்சாக மூட்டும் வண்ணமாக கோடை வாழ் தலங்கள் அல்லது பிடித்த இடங்களுக்கு வசதிக்கு ஏற்ப அழைத்து செல்லுங்கள். இவர்கள் புதிய சூழலில் நிறைய நபர்களை சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது. புதிய நபர்களுடன் எளிதில் பேசுவது எப்படி என்பதை வளர்க்கிறது. புதிய சூழலில் தன்னை பொருத்தி கொள்வது எப்படி என்பதை அறிந்து கொள்கின்றான். ஒருவாரம் வீட்டை மறந்து இருத்தல் என்பது மேல்படிப்பிற்கு செல்லும் மாணவனை புதிய சூழலுடன் தன்னை பொருத்திக் கொள்வது எப்படி என்பதை கற்றுக் கொள்கின்றான். களப்பயணம் அனுபவ அறிவை ஏற்படுத்தி, கல்லூரியில் நுழையும் போது புதிய நண்பர்களுடன் தன்னை பொருத்தி கொள்ள உதவுகிறது.

குழந்தைகளுடன் தினமும் ஒருமணி நேரமாவது பேசுங்கள். அவனுக்கு பிடித்த விசயங்களை பேசுங்கள். அதன் வாயிலாக அவனுக்குபிடித்தமான விசயங்களை அறிந்து கொள்ளலாம். எந்த படிப்பின் மீது நாட்டம் உள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். அதற்கு ஏற்றாற்போல் படிப்புகளை தேர்ந்தெடுத்து கொள்ளலாம். மருத்துவம், பொறியியல் மட்டுமே மேல் படிப்பு அல்ல என்பதை அறிய வாய்ப்பு கொடுங்கள். நீங்களும் அதை உணர்ந்து செயல்படுங்கள்.  

உணவு பழக்க முறையில் குழந்தைகளின் மீது அக்கறை ஏற்படுத்தி கொள்ளுங்கள். மா, கொய்யா , வாழைப்பழங்களை தினமும் கொடுக்கவும். காய்கறிகள் மிகுந்த உணவை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். காய்கறிகளை ஒதுக்குவதை அனுமதிக்காமல், அவன் உண்ணும் காய்களை கொடுத்து, மெல்ல எல்லா காய்கறிகளையும் உண்பதற்கு பழக்கி கொடுங்கள். உங்கள் குழந்தை ஹாஸ்டலில் தங்கி படித்தாலும் காய்கறிகளை ஒதுக்கி உண்ணாமல் பாதுகாத்து கொள்ளும். சுவர் இருந்தால் தான் சித்திரம் வரைய முடியும் என்பதை உணர்த்துங்கள்.  

குறைந்த பட்சம் எட்டு மணி நேரம் உறங்குவதற்கு அல்லது கூடுதலாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை நேரம் ஒதுக்கி கொடுங்கள். மனதை ஓய்வாக வைத்திருக்க வாய்ப்பு தாருங்கள். அதிகாலை எழுந்திருக்கும் பழக்கத்தையும், விரைவில் உறங்கும் பழக்கத்தையும் ஏற்படுத்தி தாருங்கள்.

மேற்கண்டு சொல்லப்பட்டுள்ள விசயங்கள் கல்லூரி செல்ல இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமல்ல விடுமுறையில் உள்ள எல்லா வகுப்பு மாணவர்களுக்கும் பொருந்தும். விடுமுறையை பயனுள்ளதாகவும் சந்தோசமாகவும் கழிக்க உதவும்.

தயவு செய்து குடிகாரர்கள் படிக்க வேண்டாம்...!

         மாணவர்களின் மனநிலையை புரிந்து கொள்ள இன்னும் ஆழமான புரிதல் தேவைப்படுகிறது. கோபம் கொள்ள வேண்டும் என்று கூறி இருக்கின்றேன். எதற்கெடுத்தாலும் கோபம் கொள்ளக் கூடாது. நியாயமான விசயங்களுக்கு , நேர்மறையான எண்ணங்களுடன் கோபம் கொள்ள வேண்டும் என்றும் கற்று தந்துள்ளேன். நம்முடைய கோபம் தப்பு செய்பவர்களுக்கு எச்சரிக்கை தருவதாகவும், தவற்றை செய்யாமல் தடுப்பதாகவும், தவறு செய்யும் எண்ணத்தை போக்குவதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றும் தொடர்ந்து வலியுறுத்தியும் வந்துள்ளேன். கோபத்தை அடக்க வேண்டாம் என்றும் கற்பித்தவன் என்ற விதத்தில் , சில புரிதல்கள் எனக்கு தேவைப்படுகிறது. அநியாயங்களுக்கு சீறுவதில் தப்பில்லை தான். அதற்காக இப்படியா?

      இந்த மாதிரியான கோபத்தை என்னவென்று சொல்வது? நிச்சயம் புரிதல் தேவை என்பதை நியாயப்படுத்துவதாக இருக்கிறது.

      நேற்று, மிகவும் சோர்வாகவும், சோகமாக காணப்பட்ட வகுப்பு மாணவனை விசாரித்தேன். அவன் சொன்ன விசயம் தூக்கி வாரி போட்டது. எதைய்ம் சட்டை செய்யாமல் எதார்த்தமாக அவன் சொன்ன பதில் வியக்க செய்கிறது!

     “நேத்து நைட் தூங்கலை சார் அதான் டையர்டா இருக்கு” என்றவனிடம் ”ஏன்?” என தொடர்ந்தேன். ”எங்கப்பா தண்ணி அடிச்சு கலாட்டா பண்ணீனாரு...” என அமைதியாக சலனமின்றி பதில் அளித்தவனிடம் , “ நம்ம செய்யும் யோகா செய்ய சொன்னியா ?” என கேட்க, மிக விரைவாக , ” அட போங்க சார்... சும்மா யோகா அது இதுன்னு ...அதெல்லாம் சரி பட்டு வராது.. ” என கோபமாக சொன்னான். ” சரி.... ஏன் சோகமா இருக்க... அப்ப கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடியை நிறுத்துவாரு ... “ என சாந்த படுத்த முயற்சித்தேன். “ சார்... இனிமேல் குடிக்க மாட்டாருன்னு நினைக்கிறேன் “ என்றான் .
“வெரி குட் இந்த நம்பிக்கை தான் நமக்கு தேவை.. இந்த நம்பிக்கையே உங்க அப்பாவை குடிக்காம பார்த்துகொள்ளும்” என்று எல்லோரும் கை தட்டுங்க என்றேன். அனைவரும் கை தட்டி முடிந்ததும் மெதுவாக நிதானமாக கூலாக பதில் சொன்னான். என்னை தூக்கி வாரி போட்டது. ஆகவே, நிதானமாக, கூலாக , அதிர்ச்சி அடையாமல் அவன் சொன்ன விசயத்தை படிக்கவும்.

     “குடிச்சு பிட்டு .. எங்க அம்மாவை தகாத வார்த்தை பேசினார்.. குடிச்சா தானே இப்படி பேசுறன்னு.. பக்கத்தில இருக்கிற அம்மிக்கல்ல தூக்கி அவரு கால்ல போட்டுட்டேன்.. இனிமே குடிக்க மாட்டேன்ன்னு என் கால்ல விழுந்து கும்பிட்டு சத்தியம் செய்து கொடுத்துட்டார்.... அப்புறம் டாக்டர்ட்டா கூட்டி போய் ... கட்டு போட்டு ஆய்ண்மெட் வாங்கி கொடுத்தேன்..”

      வகுப்பறை நிசப்தமானது. எல்லா மாணவர்களும் அவனையே பார்த்து கொண்டிருந்தனர். வகுப்பிலுள்ள ஒரு மாணவி “அப்பதாண்ட குடிக்க கடையை தேடி போக மாட்டாங்க “ என்றாள். அதிர்ச்சியில் மேலும் உறைந்து போனேன்.

“டேய்.... கல்ல தூக்கி போடுறது கொலை குத்தமில்லையா...? போலீஸ் கேசாகிடாதா? டாக்டர் எப்படிடா டீரீட் மெண்டு எடுத்தார் ?“ என்றேன்.
“ டாக்டர் எப்படி வீங்கிச்சுன்னு கேட்டார்...நான் தான் கல்ல தூக்கி போட்டேன்... குடிச்சு அசிங்கப்படுத்துரார்ன்னு சொன்னேன்... அவரு ஒண்ணும் சொல்லாம கட்டு போட்டு விட்டுட்டார்..அப்புறம் தனியா கூப்பிட்டு இனி இப்படி செய்யகூடாதுன்னு சொன்னார்... இனி உங்க அப்பன் குடி பக்கம் தலைய வச்சு கூட படுக்க மாட்டார்ன்னு சொன்னார் ...அது தான் எனக்கு சந்தோசமா இருந்தது “ என்றான்.

“அது சரி உங்கப்பா வேலைக்கு போக மாட்டார்.. சாப்பாட்டுக்கு என்ன செய்வீங்க... இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர் தான்.. இனி இப்படி செய்ய கூடாது “
“சார்... அம்மா வேலைக்கு போறாங்க.. சாய்ங்காலம் நானும் அண்ணனும் அப்பளக் கம்பெனிக்குபோவோம் இரவு பதினோரு மணிக்கு தான் வருவோம்.. அந்த வருமானம் போதும் . அப்பா சம்பதிக்கிறது குடிக்கவே பத்தாது... அவரு பாக்கெட்டில் இருந்து திருடினா தான் உண்டு....அது தான் அவரு கொடுக்கிற சம்பளம் ”
“ டேய்... அதான் நீ எப்பவும் தூங்குவது போல் உள்ளாயா?” என அதிர்ச்சி அடைந்தேன். மாணவர்களிடம் இன்னும் புரிதல் தேவைப்படுகிறது. அவர்களுடன் இன்னும் இறங்கி பழக வேண்டும் என்றே தோன்றுகிறது. அவர்களுள் ஒருவனாக தோழனாக மட்டும் இல்லாமல், நம்பிக்கைக்கு உரியவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்கின்றேன்.

காந்தி சுயசரிதை நோத்து தானே படித்து காட்டினேன். தவறுக்காக மனம் வருந்தினார். சிக்ரெட் குடித்தது, தன் அண்ணணிடம் தங்க காப்பு அறுத்து எடுத்தது.. போன்ற விசயங்களுக்கு மனம் வருந்தினார் இல்லையா.. தந்தையிடம் கடிதம் எழுதி மன்னிப்பு கேட்டார் இல்லையா...? நீயும் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும் ”என்றேன்.

தலையை ஆட்டினான். ”குடிக்கலைன்னா அவரு ரெம்ப நல்லவரு.. அவர எனக்கு ரெம்ப பிடிக்கும்” என்ற அவனின் பாசம்.. என்னை திக்குமுக்காட செய்தது. கண்களில் நீர் வடிய காட்டிக் கொள்ளாதவனாக ”இனி யாரும் இந்தமாதிரி கோபம் படக்கூடாது “ என்றேன்.
“ சார்... அவன் கல்லை அப்பா கால்ல போட்டது தப்பு தான்.. சாரயம் விக்கிற அரசாங்கத்து மேலே போடணும்...” என்றான்.
“எப்படி டா... அரசு மேல கல்ல போட்டுறது? “ என்ற சக தோழிக்கு..அவன் சொன்ன பதில் என்னை வியக்க வைத்தது. (அவன் நான் கண்ட மாணவர்களில் (20வருட அனுபவத்தில்) மிகவும் வித்தியாசமானவன். அவனைப் பற்றி சுட்டி விகடனில் பேச இருக்கிறேன். அடுத்துஅவனைப்பற்றி தான் எழுத போகிறேன். நீங்களே அவனை பார்க்க வருவீர்கள். )

“ எலக்சன் வருதுல்லா... நம்ம ஓட்ட கல்லா போட்டா போச்சு.. துண்ட காணாம் துணிய காணாம்ன்னு ஓடப்போறாங்க...ஒவ்வொருத்தனும் உங்க அம்மா அப்பா அண்ணன் கிட்ட சொல்லி சாராயத்த ஒழிக்கிற கட்சிக்கு ஓட்டு போட சொல்லுங்க.. தானா சாராயத்தை ஒழிச்சிடலாம் “ என்றான். அதிர்ச்சி உறைந்து போனேன். என்ன முதிர்ச்சி. அவன் கூறிய பதில்கள் நாம்மையே சிந்திக்க செய்கின்றன. இவர்களுக்கு ஆசிரியர்களாக இருப்பதில் பெருமை படுகின்றேன். அதிர்ச்சி தொடரும்.....

எம்.ஜி.ஆர் வந்துட்டார்…!

மதுரை சுறுசுறுப்பாக இயங்கி கொண்டிருந்தது. எந்த விஐபி வந்தாலும் , தேவர் சிலை அருகில் டிராபிக் மாற்றம் மாறாதஒன்று. அன்றும் அப்படித்தான். மீனாட்சி கல்லூரி வழியாக பெரியார் நோக்கி செல்லும் பேருந்துகள் மாற்றி விடப்பட்டன.பெரியார்- கோரிப்பாளையம் செல்லும் வண்டிகள் சிம்மக்கல் தரைப்பாளம் வழியாக இராஜாஜி ஆஸ்பத்ரி பின்புறம் வழியாக சிறிய கார்கள், ஆட்டோக்கள், டுவீலர்கள் செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டு இருந்தது. இனி இராஜாஜி மருத்துவமனை பின்புறம் பயணிப்போம்.

”பெரியம்மா…கால மடக்கு”

“ஏம்பா… என்ன பண்ணப்போற …”

“தேங்காய் உடைக்க போறேன்..”

“அட பாவி முச்சந்தியிலா… தேங்காய் உடைக்க போற…”

“ஆங்… இல்ல உங்க கால பார்த்து உடைக்க போறேன்.. கால மடக்குன்னா… “

”இந்த டிராபிக் வேற.. மாசத்துக்கு இரண்டுதடவ இப்படி மாத்தி விடுறானுக.. இவனுக வேற நிம்மதியா இருக்க விட மாட்றானுக..”

“என்ன பொழம்புற..”

“இருங்கடா..கால …எடுத்துக்குறேன்…”

“இங்கப் பாருடா…முச்சந்தியில தேங்காய் உடைக்க கூட இந்த பெரிசுகள் விட மாட்டீங்கிறாங்க…”

“சரி சரி பேச்ச குறை..வெட்டிய பேசாம தேங்காய உடை…”

தூரத்தில் விளையாடி கொண்டிருந்த சிறுவர்கள் தேங்காய் உடைப்பதை பார்த்து ஓடி வருகின்றனர்.

“டேய் சத்தம் போடாம.. சண்டை போடாம பொறுக்குங்கடா…”

ரோட்டில் கும்பல் கூட , டிராபிக் ஜாம் ஏற்பட   தொடங்கியது..

“ஏம்பா…ஆத்து வோற பாதையில போக கூடாதா..”

“யேய் கிழவி.. அந்தபக்கம் தோண்டி போட்டு கிடக்கு..தெரியாத…”என ஆட்டோகாரன் திட்டி நகர்ந்தான்.

முச்சந்தி டீக்கடையில் ஜோரா டீ வியபாரம் நடந்து கொண்டிருந்தது.

“டேய் சுவாமி நாதா.. பில்டர் வில்ஸ் கொடுப்பா…”

“என்ன பாண்டி இந்தபக்கம்…”

“மதுரையில வர வர டிராபிக் பெருகி போச்சு… பஸ், கார் இந்த முச்சந்தி வழியாக மாத்தி விட போறாங்கன்னு … இங்க டூட்டி போட்டுறுக்காங்க…”

”சரி சரி நீ டிராபிக் போலீஸ்ன்னு தெரியும் ..அது என்ன கூட ஒரு பொண்ண கூட்டி வந்திருக்க…”

“டேய்..டேய் சுவாமி நாதா… சத்தமா பேசாதடா… அந்தம்மா காதுல விழப்போகுது… அந்தம்மா. மப்டியில வந்திருக்கிற பெண்போலீஸ்… சத்தமா பேசி காதுல விழுந்தா.. அப்புறம் உன் பெட்டிக்கடை சூரையாடிடும்…”

”யோவ்.. ஏட்டு பாண்டி, என்னய்யா காதக்கடிக்கிற…”

“அட ஒண்ணுமில்லேம்மா…பெட்டிக்கடை சுவாமிநாதன் என் பழைய சிநேகிதன்.உங்கள விசாரிச்சான்…அதான் சொல்லிகிட்டு இருந்தேன்..”

“யோவ்… பெட்டிகடை சுவாமி..உன் நண்பனுக்கு என்ன மாமூல் கொடுக்குறீய்யோ..அத எனக்கும் கொடுக்கணும் …புரிஞ்சுதா..”

“நாசமா போச்சு… அவனுக்கு சாரி… நண்பர் பாண்டி ஏட்டுக்கு பில்டர் வில்ஸ் கொடுத்தேன் ..கலி முத்திபோச்சு..உங்களுக்கும் தரட்டா…”

“யோவ் ..பேச்சை நிறுத்து.. ஏட்டு என்ன உன் நண்பருக்கு வாய் ஓவரா நீளுது..”

“ஏண்டா சுவாமி நாதா… என் ஜீவனை வாங்குற… அம்மாவுக்கு ஒரு பன்னீர் சோடா குடுடா…”

என்று சொல்லியவாரு வண்டிகளை ஒழுங்கு படுத்த கிளம்பினான். நாலு அடி தள்ளி வண்டிகளை ஒன்றுக்கு பின் ஒன்றாக செல்ல சொன்னான்.

பன்னீர் சோடாவை போலீஸ்கார பெண்மணியிடம் கொடுத்தான், சுவாமிநாதன்.

“யேவ் பெட்டிக்கடை..உன் பன்னீர் சோடா நல்லாதான்யா இருக்கு…”

“அம்மா கொஞ்சம் உட்காருங்க…..”

“நான் உட்கார்ந்து ரெம்ப வருசமாச்சு… நீ ஒண்ணும் குச்சு கட்ட வரவேணாம்…”

“என்னம்மா நான் ஒண்னு சொன்னா..நீங்க ஒண்ணு சொல்லுறீங்க..குண்டக்க மண்டக்கா பேசுறீங்க.. சேர் கொண்டுவந்து போடுறேன்னு சொன்னேன்…”

  ”சேர் மட்டும் போடு..என்னை சேர் பண்ணணும்ன்னு நினைக்காத ..அப்புறம் அறுத்து புடுவேன்.. “ என சொல்லி எதிரில் வந்த காரை நிறுத்தினாள்.

“பட்டத்து ராணி பார்வை…” என ரேடியோவில் பாட்டை ஆன் செய்த …கடைபையனிடம்,

“டேய் பாட்டை நிறுத்துடா… அதற்கும் அந்த அம்மா கோச்சுக்க போகுது…”

”யேவ் ஏட்டு…என்ன டிராபிக் கவனிக்கிற அங்க பாரு …கார்காரன் முந்தி வந்திகிட்டு இருக்கான்..இந்த குறுகிய சந்தில…இவ்வளவு வேகமாவா வற்ரது… நிறுத்து…”

“டேய்…வண்டிய நிப்பாட்டு… சின்ன சந்தில..இவ்வளவு வேகமாவா வருவே…என்ன குடிச்சுருக்கீயா..எங்க வாய ஊதிக்காட்டு…”

ஊதுகிறான்.

“சரி போ… மெதுவா போ…”

“வாய மட்டும் ஊதிகாட்ட சொன்னான்… நல்லவேளை காரை சோதனைப்போடலை…தப்பிச்சோம்…என்னய்யா நான் சொல்றது..”

“டேய் மாங்கா மடையா.. அரைவேக்காடு..பேசாம …காரை ஓட்டு ..எதையாவது பேசி மாட்டிவிட்டுறாத…”

அடுத்து வந்த காரை ஏட்டு பாண்டி துருவி துருவி சோதனை போட்டு கொண்டு இருந்தான்.

“யோவ் அப்படி என்னத்தய்யா பார்க்கிற… சந்தேகமா இருந்த வண்டிய… ஊத சொல்லி அனுப்பிட்ட.. இந்த வண்டிய ..துருவி துருவி சோதனை போடுற…”

”இல்லம்மா..இவன் தான் வேகமா வந்தான்..அதான் என்ன அவசரம்ன்னு செக் பண்ணிகிட்டு இருக்கேன்..”

“டிராபிக் ஜாம் ஏற்பட்டுகிட்டு இருக்கு.. வண்டிய ஓரமா போட்டு செக் பண்ணு…”

வண்டியில் இருந்து இறங்கிய பணக்கார மனிதர்,”யோவ்.. டிரைவர் ..இவ்வளவு டிராபிக்.. ஹாரன் சத்தம்.. எந்த கவலையும் இல்லாம..ரோட்டில் படுத்து உறங்கிற ஜனத்த பார்த்தியா…அங்க பாரு ரோட்டிலேயே குளிக்கிறான்..அட சாக்கடை பக்கத்துல..இடியாப்பம் தீங்கிறான்…எந்த கவலையும் இருக்கிற மாதிரி தெரியலைய்யே..”

“அய்யா … வண்டிய செக்பண்ணியவுடன் ஓரமா போட்டு வர்றேன்.. அந்த டீக்கடைகிட்ட நில்லுங்க…”

டீக்கடைக்காரனிடம் காரில் இருந்து இறங்கிய மனிதன்

“இந்த ஜனங்க.. எந்த கவலையும் இருக்கிற மாதிரி தெரியலையே… கொடுத்து வச்சவங்க...”

“அய்யா அப்படி சொல்ல முடியாது.. இருப்பதை கொண்டு திருப்தி அடைஞ்சவங்க.. இன்று என்ன என்பதை மட்டும் பார்த்து வாழ்றவங்க…அதனால் கவலை மறந்து வாழ்றாங்க…”

“அய்யா வண்டி செக்பண்ணிட்டாங்க.. எடுத்து வரவா..”

”இல்ல வேண்டாம்… இந்த ஜனங்களை வேடிக்க பார்க்கணும் போல இருக்கு…வண்டி ஓரமா தானே நிக்குது…”

“யோவ் …வண்டிய ஓரமா நிற்பாட்டி …என்னத்தய்யா டீக்கடையில செய்யுற…”

“சார்…எங்க முதலாளிக்கு இந்த குடிசை மக்கள பார்க்கணும் போல இருக்காம்…”

“அதுசரி..எத வேடிக்க பார்க்கணும்ன்னு விவஸ்தை இல்லை… டிராபிக் ஆகிறதுக்குல்லா எடுத்துடு..”

“டிரைவர்..அங்க இருக்கிற கிழவிக்கு என்ன வேண்டும்ன்னு கேளு…ரோட்டில..கார் போனாலும் வண்டி போனாலும் கவலைப்படாம பேட் பிடித்து விளையாடுற பசங்களுக்கு என்ன வேண்டும்ன்னு கேட்டு இந்த கடையில இருக்கிறத வாங்கி கொடு..”

“ என்ன சார்.. ஏழைகளுக்கு உதவணும்ன்னு மனசு இருக்கு..எதாவது பக்கத்தில ஓட்டலுக்கு போய் சாப்பாடு வாங்கி போடுங்க…”என்றான் ஏட்டு பாண்டி.

“யேவ் ஏட்டு என் பொழப்ப கெடுக்காதீய்யா.. மவராசன் என் கடையில் விக்கிற பொருள்களை வாங்க சொல்லியிருக்காஙக்.. நீஎன்னடான்னா..இதான்யா போலீஸ்காரன் சவகாசம் கூடாதுன்னு சொல்றாங்க…”

“டேய் சுவாமி நாதா.. கோச்சுக்காத…”

“இல்ல ஏட்டய்யா.. எதோ சின்ன பசங்கள பார்த்தவுடன் வாங்கி கொடுக்கணும்ன்னு தோணுச்சு… கிழவிகள பார்த்ததும் எங்க அப்பாயி நினைப்பு வந்திருச்சு.. அதான்…”

“என்ன டிரைவர் மொத்தம் எத்தனை பேர் இருப்பாங்க…”

“அய்யா.. சின்ன பசங்க… 30 பேர் இருப்பானுக..கிழவிக இந்த கடைசியில இருந்து அந்த கடைசி வரைக்கும் 16 பேர் தெருவில உட்கார்ந்து இருக்காங்க…”

“இந்த பெட்டிக்கடையில விற்கிற இனிப்பு, முறுக்கு ,ரொட்டி என எல்லாத்தையும் வாங்கி கொடு…”

டிரைவர் பசங்கள அழைக்க… அனைவரும் ஓடி வந்தனர். பெட்டிக்கடையில் கூட்டம் கூடியது.

“இருங்க..எல்லாருக்கும் உண்டு..வரிசையா வாங்கிகங்க…”

“டேய் சுவாமி நாதா.. எல்லா பொருளும் நல்ல பொருள்தானே…சின்ன சிறுசுக.. கிழடு கெட்டைக..சாப்பிடுறது..எதாவது ஏட கூடமா ஆயிடப்போகுது..நான் வேற டூட்டியில ஸ்பாட்ல இருக்கேன்…”

“எல்லாம் நல்ல சரக்குதான்…கவலைப்படாதே பாண்டி”

கூட்டத்தைப் பார்த்து வந்த போலீஸ்காரம்மாவிடம்,

“அம்மா..அதிகாரி அம்மா…அய்யா கணக்குல… உங்களுக்கு பன்னீர் சோடா தரட்டா… “

“வாங்கிகங்க..மேடம்…”

“ஐயா மகராசன்… நல்லா இருக்கணும்…யாரு எம்.ஜி.ஆரா வந்திருக்காக…அவரு தான் என்ன மாதிரி கிழவிகளையும் ஏழை ஜனங்களையும் பார்த்தா எதையாவது செய்யணும்ன்னு தோணும்…”

“யாரவது எதாவது கொடுத்த எம்.ஜி.ஆர்ன்னு சொல்லுவியா..போ..கிழவி போ…”

என ஏட்டு பாண்டி அதட்டினார்

இவரின் வண்டிக்கருகில் மெதுவாக ஒரு கார் ஒதுங்கியது.

“யோவ் ஏட்டு.. பார்த்தியா..அப்பவே சொன்னேன்… அங்க வண்டிய பார்க் பண்ண விடாதேன்னு… இப்ப பாரு இன்னோரு வண்டி.. அந்த வண்டி பின்னாடி பார்க் ஆகுது…”

“யேவ் வண்டிய எடு…”

”இல்லீங்க.. இந்த வண்டி எங்க அய்யா வண்டி..அதான் நிற்ப்பாட்டினோம்..”

“அதோ அங்க நிக்கிறார்.. வண்டிய ஓரமா போடு…”

“இல்லீங்க..அய்யா..மகள் பிரசவ வலியால துடிக்கிறாங்க.. ஆஸ்பத்ரிக்கு போகணும்… ரூட் மாத்தி விட்டுறுக்கிறதால சிக்கிரம் போக முடியல.. உதவுங்க..அய்யாவையும் கூட்டிகிட்டு போயிடுறோம்..”

“மகராச உன் மகளுக்கு சுக பிரசவம் ஆகும்.. நீ போய் பிள்ளைய பாருய்யா… மகளுக்கு நல்லபடியா பிரசவம் ஆகட்டும் அப்புறம் வந்து எங்கள பாருய்யா…”

”அய்யா மவளுக்கு பிரசவ வலி வந்துடுச்சுன்னு சொல்லி டாக்டர ரெடியா இருக்க சொல்ல போறப்பா தான் .. உங்கள பார்த்துட்டு அப்படியே நிண்ணுட்டாரு…”

“அப்படியா சங்கதி… ஏன் துரை..எலெக்சன்லா. நிக்க போறிய்யா… கண்டிப்பா நீ எந்த கட்சியில நின்னாலும் நாங்க ஓட்டு போடுறோம்…உங்க மகளை ஆஸ்பத்ரிக்கு கூட்டிட்டு போங்க…”

”இல்லை…டிரைவர் நீங்க போங்க.. பிரசவம் ஆனவுடன் போன் பண்ணுங்க… இவங்களோட செத்த இருந்துட்டு வர்றேன்…”

வண்டி கிளம்பியது.

”அம்மா தாய்மாரே … நான் ஓட்டு கேட்டு வரல..உங்க வாழ்க்கை முறை என்ன பாதிச்சிடுச்சு… எதுவும் இல்லாட்டினாலும் முகத்தில் ஒரு சந்தோசத்தை பார்த்து நிண்ணுட்டேன்…இது உங்களுக்கு பழகி இருக்கலாம்…எனக்கு இந்த நிலையான சந்தோசம் புதுசா இருக்கு…”

“என்னங்க சாமி.. எங்கள பார்த்து சந்தோசப்படுறீக..நாங்க சந்தோச முகத்தோட இருக்கோம்ன்னு சொல்லுறீங்க…”

“உங்கள பார்த்து பிரமிச்சு போயிட்டேன்… இப்படி நான் ஒருநாளும் இருந்தது இல்லை…”

“ஆண்டவன் புண்ணியத்தில எந்த கஷ்டமும் இல்ல சாமி…விடலை பயலுக..வெள்ளையடிக்க.. கட்டிட வேலைக்கு போறானுக… பொம்பளை பிள்ளைக.. பெரிய வீட்டில பத்து பாத்திரம் தேச்சு..அங்க இருக்கிற மிச்சம் மீதியை கொண்டு வரும்…அத அப்படியே சாப்பிட்டு பொழுத கழிச்சுடுவோம்..எந்த குறையும் இல்ல…”

“சரி உங்களுக்கு எதாவது செய்தாகணுமே…”

“சாமி சொன்னா கோபிச்சுக்கபாடாது.. காலை 11.30 ஆகுது… மதியம் சாப்பாட்டுக்கு எதாவது வாங்கி வர சொல்றீய்யா…”

“ஏய் கிழவி சும்மா இரு… சார் தப்பா நினைக்க போறார்…”

“சும்மா சொல்லுங்க..இதில் தப்பு என்ன இருக்குது….ஒண்ணுமில்லை.. எத்தனை சாப்பாடு வாங்கி வர சொல்ல…”

“சாமி.. வெட்கமா இருக்கு .. சொல்லவா வேணாமா…”

“இதில் என்ன வெட்கம் சொல்லுங்க.. எங்க ஜனங்க எல்லோருக்கும் கோழி பிரியாணி வாங்கி தர முடியுமா..” என்று வெட்கி சிரித்த கிழவியின் கையை பிடித்து ,”அவசியம்” என்றார்.

“டிரைவர்..எல்லோருக்கும் அம்சவள்ளியில கோழி பிரியாணி சொல்லு… “

“எத்தனை…”

“மொத்தம் 300 பேரு தெருவில இருப்போம் சாமி…சின்ன பயலுக.. பெரியவங்க.. கிழவிக எல்லாத்தையும் சேர்த்துட்டேன் சாமி”

கைதொலைபேசியில் அவர் பல ஹோட்டல்களுக்கு பிரியாணி ஆர்டர் கொடுக்க… அனைவரும் அவரை ஆவென அவரை பார்த்தனர்.

12.30க்கு பிரியாணி வந்தது. பிரியாணியுடன் மினரல் வாட்டர் பாட்டிலும் வந்தது.

”அப்ப நான் கிளம்புறேன்..”

”சாமி.. அது எப்படி ..நீங்களும் எங்களோட உட்கார்ந்து சாப்பிடணும்…”

“நான் எனக்கு சாப்பாடு வாங்க சொல்லவில்லையே…”

“அதனால என்ன சாமி.. எங்க பொட்டலத்தில இருந்து ஆளுக்கு ஒரு கை தருகிறோம்..சாப்பிடுங்க..”

காரில் வந்த பெரியவர் அவர்களுடன் கலங்கிய கண்களுடன் அமர்ந்து சாப்பிட்டு சென்றார்.

“அய்யா.. சாமி..உனக்கு பேரன் பிறந்து இருப்பான்.. சுகப்பிரசவம் ஆகியிருக்கும்..கவலைப்படாம போ…” என்ற முதியவரின் வார்த்தையை கேட்டு சிரித்தபடி காரில் சென்றார்.

“யோவ் சாமிநாதா என்னாய்யா ஆச்சு..இன்னிக்கு நல்ல மனசு காரன்கள பார்க்க முடியுது…”

“ஆமாம் பாண்டி… இன்னிக்கு எம்.ஜி.ஆர் பிறந்த நாள்… அந்த மவராசன் மேலே இருந்து …நல்ல மனசு காரங்கள அனுப்புகிறார் போல… ”

ரேடியோவை ஆன் செய்தான். உரிமைக்குரல் படத்திலிருந்து எம்.ஜி.ஆர் பாடல் பாடிக்கொண்டு இருந்தது.

 ( இக்கதை என் நண்பர் சுரேந்திரபாபு எழுதியது. அதை என் எழுத்துக்களில் செம்மைப்படுத்தியுள்ளேன். அவர் எம்ஜிஆர் ரசிகர். அவரை வாழ்த்தலாம். வாருங்கள்.)

-மதுரை சரவணன்.

காதலர்கள் படிக்க கூடாத சிறுகதை

கொலை வெறி - சிறுகதை.
-------------------------------------
பிப்ரவரி என்றாலே காதலர்களுக்கு கொண்டாட்டம். காதலிப்பவர்களை பார்பவர்களுக்கும் திருவிழா தான். பலருக்கு காதல் தோன்றினாலும் சமூக அந்தஸ்து கருதி, நல்ல பிள்ளை என்ற பெயர் வேண்டும் என்பதற்காக தம் காதலை மறைத்தே வைத்திருக்கின்றனர். வீட்டிலும் அப்படிபட்ட சூழலே நிலவுகிறது . இதில் தவறு ஒன்றுமில்லை. எல்லோரும் குடும்ப கட்டமைப்புக்குள் கட்டுப்பட்டவர்கள் தான். சிலர் விதிவிலக்கு. காதலிப்பவர்களை தவறானவர்கள் எனவும் சொல்லக்கூடாது. காதல் கவிதை எழுதினாலே கீழ்பாக்கமும் , இரத்தினா ஆஸ்பத்திரிக்கு போ என்று சொல்லும் சமூகத்தில் தான் வாழ்கின்றோம். முருகன் காதலித்து திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்ற கொள்கையில் வாழ்பவன். முருகனைப் பொறுத்தவரை குடும்பக்கட்டுப்பாடு, நல்ல பிள்ளை, சமுக அந்தஸ்து என்ற சிக்கல் எல்லாம் இல்லை. அவனுக்கு இருக்கும் பிரச்சனை வேறு. காதலி கிடைப்பது தான் அவனின் ஒரே சிக்கல். அவனும் ஆள் மாற்றி ஆள் காதலிக்கவே முயற்சி செய்கின்றான். ஆனால் எதுவும் ஓர்க் அவுட் ஆனதில்லை. வரும் பிப்ரவரியிலாவது லவ் யு சொல்லி தன் காதலை ஏற்க செய்திட வேண்டும் என்ற முடிவோடு இருந்தான். இதோ முருகன் வீட்டை விட்டு கிளம்பிவிட்டான். அவனை தொடர்வோம். 

பஸ் ஸ்டாப்பில் எப்போதும் போல கூட்டம் அதிகமாயிருந்தது. 

இந்த கூட்டத்தில் தானே தொடர்ந்து நான்கு வருடங்களாக முயற்சி செய்கிறோம். நமக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி எல்லாம் நடக்கிறது. சுந்தரபாண்டி படம் போல,இவன் பார்க்கும் எல்லா பெண்களும் இவனுகு பின்னால் முன்னால் இருப்பவர்களுக்கு செட் ஆகி விடுகிறார்கள் . எப்படியும் ஒரு பெண்ணையாவது காதலித்து திருமணம் செய்திட வேண்டும் என்ற இலட்சயத்துடன் நடந்தான். அவன் அதிர்ஷ்டம், இன்று ஆரஞ்சு கலர் சுடிதார் அவனை பார்த்து சிரிப்பதை கண்டான். முன்னெச்சரிக்கையாக தன்னை தான் பார்த்து சிரிக்கிறாளா என முன்னும் பின்னும் செக் செய்து கொண்டான். 

அவள் அவனை இப்போது நெருங்கி வந்தாள். அவன் மனதில் இளையராஜாவில் ஆரம்பித்து ஏ ஆர் ரஹ்மான் வரை உள்ள இசையமைப்பாளர்கள் காதல் வயலின் வாசிக்க ஆரம்பித்தார்கள். அவள் அவன் சந்திப்பு எட்டு அடியில் முடிந்துவிடும். ஆனால் அவனுள் அதற்குள் அந்த காலம் முதல் இந்த காலம் வரை உள்ள எண்ணூறு காதல் ஹிட் பாடல்களும் இசைக்கப்பட்டு விட்டது. இப்போது முருகன் முருகனாய் இல்லை. நாம் நாமாக இல்லாத தருணங்கள் அற்புதமானவை. யாருக்கு வாய்க்கும்! அது இப்போது முருகனுக்கு வாய்த்திருந்தது. காதலித்து பாருங்கள் . நீங்களும் உங்களை மறக்க கூடும் . இந்த மயக்க நிலை மட்டும் தான் தாய் , தந்தை, உற்றார், உறவினர் என எல்லோரையும் மறக்க செய்கிறது. இந்த மயக்கம் தான் எல்லாவற்றையும் உதறி தள்ளி ஓடச்செய்கிறது. காதலித்தவர்கள் அறிவார்கள். இது என்னுடைய வார்த்தை அல்ல. இது முருகன் எல்லோருக்கும் சொல்லும் வார்த்தை. காதல் வயப்படும் தருணம் உணர உங்களை பெண்கள் நெருங்கி வரும் போது உணரலாம் என்பான். 

நெருங்கி வந்தவள், ”நீங்கள் முருகன் தானே !” என்றாள். இப்போது அவனுக்கு அவன் பெயர் பிடித்திருந்தது. ஏன் பிடிக்கவில்லை? பல சமயங்களில் அவன் தன் பெயரை உச்சரிக்கும் போது இப்படி அலுத்துக்கொள்வதுண்டு. “எந்த நேரத்தில் பெயர் வைத்தார்களோ தெரியவில்லை. ஒரு பொண்ணு கூடா ஏறெடுத்து திரும்பி பார்க்க மாட்டேன்கிறாள். சாமி பெயராம். அந்த சாமி முருகனுக்கு கூட ரெண்டு பொண்ணுங்க ..இந்த சைடில் ஒண்ணு அந்த சைடில் ஒண்ணு ..நமக்கு பெயர் வைத்த ராசி ஒண்ணு கூட அமைய மாட்டீங்குது. இதுவரை ஓராயிரம் பொண்ணுகளுக்கு காதல் கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன் . ஒண்ணும் செட் ஆக மாட்டீங்குதே...பெயரை பாரு முருகனாம் முருகன்...!”

இரவு வானத்தின் தெளிந்த நிலா...! 
மஞ்சள் வர்ணம் பூசி வருகிறது ! 
நெஞ்சம் கிள்ளி ,துள்ளி வருகிறது ! 
என் பெயர் உச்சரிக்கும் போது 
உன் பெயர் கேட்டு நச்சரிக்கிறது மனது!
என மனதினுள்ளே கவிதை சொல்ல ஆரம்பித்தான். அவள் நெருங்கி விட்டாள். மீண்டும் நீங்கள் தானே முருகன் ! என்றாள். ப்லோரசண்ட் சிரிப்பில் ஆமாம் என்றான். அவன் நெஞ்சுக்குள் அத்தனை பல்புகளும் பிரகாசமாய் எரிந்தன. திரிக்‌ஷா, நயன்தாரா, இலியானா என அத்தனை அழகு நட்சத்திரங்களையும் சேர்த்து செய்த கலவையாக தெரிந்தாள். 

நானே தான் முருகன் என்று திருவிளையாடல் நாகேஷ் போல் வேகவேகமாக பதில் சொன்னான். “அதில் என்ன சந்தேகம் !”என்றான். “நீங்க தப்பா நினைக்க மாட்டீங்கன்னா
? ” என்று இழுத்தாள். “நீங்க சொல்லாட்டா தான் தப்பா நினைப்பேன்” என்றான். 

அது வந்து... என இழுத்தவளை , பரவாயில்லை , சொல்ல வந்ததை டக்குன்னு சொல்லிடணும் என்று தூண்டினான். ”காதலுக்கு டைமிங்க் தேவையில்லை. டைம்மிங் காமடிக்கு தான் தேவை . ட்டைம்மிங்க் எதிர்பார்த்தால் காதல் காமடி ஆயிடும். டீ கிளாஸ் இந்த கையிலிருந்து அந்த கைக்கு மாத்திடும் நேரத்தில் காதல் சொல்லாட்டி மாறிடும் “ என்பான். சொல்லிட்டாளே என்ற கும்கி பாடலை யானை மீது ஏறி பாடுவதாக அவன் மனசு கனவு கண்டது. அவள் இன்னும் எதுவும் சொல்லவில்லை. கனவில் மிதக்கும் அவனை ஏற இறங்க பார்த்தாள். 

அவன் கண்கள் பிரகாசமாகின. பிப்ரவரி பிப்ரவரி தான் என்று முணுமுணுத்தான். என்ன ? என்றாள் . பிப்ரவரி காதலர்களுக்கான மாதம் என்றான். அவள் நானும் அதை தான் சொல்லவந்தேன் என்றாள். “ எனக்கு அப்பவே தெரியும் ...நீங்க என்ன சொல்லப்போறீங்கன்னா ...” என தன் முடிகளை கோதிவிட்டு ஸ்டைலா கேட்டான். 
மாவீரன் படத்தில் ராம்சரண் தேஜா மற்றும் காஜல் அகர்வால் விரல்களை தொட்டுக்கொள்ளும் போது ஏற்படும் மின்னல் போன்ற உணர்வுகள் வேகமாக பயணித்த பேருந்தினால் ஏற்பட்ட காற்றில் ,அவள் துப்பட்ட அவனை உரசியபோது உணர்ந்தான். அவள் பேச தொடங்கினாள். ராம் சரண் தேஜா போல குதிரையில் துரத்தினான். அவம் கனவில் அவள் பேருந்தில் சென்று கொண்டிருந்தாள். 

”என்ன கனவா ? “என்றவளிடம், ”இல்லை ” என்றான். 
“ இருந்தாலும் நீங்க தப்பா நினைக்க மாட்டீங்களே” என்றாள். “ இதில என்னங்க தப்பு இருக்கு? மனச ஏமாத்திடக்கூடாதுங்க...! ” என்றான். மனம் இப்போது எதையோ சாதித்தது போல உணர்வில் தலையை ஆட்டிக் கொண்டான். “நான் கடந்த நான்கு மாதமா வாட்ச் பண்ணுகிறேன்” என்றாள் . ”நான் உங்கள கடந்த எட்டு மாதமா பார்க்கிறேன்” என்றான். “தெரியும்”. இப்பவும் கேட்கிறேன் தப்பா நினைக்க மாட்டீங்களே” என்றாள். அட சொல்லுங்க...! என்றான். தமிழ் சினிமாவின் காதல் பாடல்களின் இசை அவன் மனதில் எப்போதையும் விட கூடுதலாக இசைக்க தொடங்கியது. 

”நானும் உங்கள மாதிரி தான் மனச ஏமாற்ற மாட்டேன்” என்றாள். அவன் இப்போது மௌனமாக இருந்தான். எல்லா இசையும் இப்போது பின்நவீன இசையாக நின்று போயிருந்தது. எல்லா ஓசைகளும் அவனுக்கு மட்டும் கேட்கவில்லை. இப்போது அவள் குரல் மட்டுமே கேட்டுக் கொண்டு இருந்தது. ”என்ன பேசாம நிக்கிறீங்க ”என்றாள். ”நீங்க பேசுங்க.. கேட்டுகிட்டே இருக்கணும்ன்னு தோணுச்சு” என்றான். அவள் அவனை பார்த்து சிரித்து கேட்டாள், “நீங்க எப்பவும் இப்படி தானே என்று!”. அவன் சிரித்தான். குதிரையில் துப்பட்டாவை சுழற்றி சென்றான். 

”அய்யோ பஸ் வந்திருச்சு...” கனவு கண்ட அவன் , ஆமாம் பஸ் போகுது என்றான். ”முருகன் நான் சொல்றது கேட்குதா..” ” கேட்குது, சொல்லுங்க “ என சுயநினைவு வந்தவனாக கூறினான். அப்போது அவள் அவனிடம் இருந்து நாலடி தள்ளி சென்று கொண்டிருந்தாள். ”பிளீஸ் சொல்லுங்க” என கெஞ்ச ஆரம்பித்தான். “ பிப்ரவரி 14 க்கு என் காதலை ப்ரப்போஸ் செய்யணும் .. அதனால் என் காதலனுக்கு கொடுக்கிற மாதிரி செம கவிதை ஒண்ணு எழுதி தர முடியுமா?” என்றாள் .
பேருந்தின் ஹாரன் ஒலி அவன் கேட்காமலே அவன் காதில் இரைந்தது. செவிடான உணர்வு. எல்லா இசை கலைஞர்களும் அவனை விட்டு பிரிந்து சென்று கொண்டிருந்தனர். 

வேகமாக பேருந்தில் ஏறியவள் , ”இன்னும் இரண்டு மூணு நாளில் கொடுத்துடுங்க முருகன் அண்ணா” என்றாள். 
அவன் காதுகளை பொத்தி கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தான். முடியவில்லை. அருகில் வந்த ஆட்டோவில் தனுஷ் குரல் கொடுக்க அனிரூத் இசைத்து கொண்டிருந்தார்,” ஒய் திஸ் கொலை வெறி கொலை வெறி டீ...!”

மதுரை சரவணன்.

வெற்றி பெறுவது எப்படி? அது காதலாக கூட இருக்கலாம்.

      14-2-2014 வெள்ளி அன்று மிகவும் ஆனந்தமாக மகிழ்ச்சியாக இருந்தேன். காரணம் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் காதல் தான். ஆனால் பெண்ணின் மீது அல்ல. நான் விரும்பி பார்க்கும் ஆசிரியர் பணி மீதான காதல். என் வகுப்பறையில் நான் படிக்கும் தீரா நதி, காலச்சுவடு, உயிர்மை, உயிர் எழுத்து, காக்கை சிறகினிலே போன்ற இதழ்கள் இருக்கும். மாணவர்கள் காலை, உணவு இடைவேளை, மாலை என ஓய்வு நேரங்களில் படிப்பர். நான் புத்தகங்களை எடுத்து கையில் வைத்தாலே மகிழ்ச்சி கொள்வேன். என் வகுப்பறை முழுவதும் புத்தகங்களால் நிரப்ப ஆசை. என் இருக்கையின் அருகில் பெஞ்ச் ஒன்று இருக்கும். அதில் சிறுவர் வார இதழ்கள், மாத இதழ்கள், கவிதை, கட்டுரை, கதை, திருக்குறள், நன்னூல், நன்னெறி, சுய சரிதை என பல புத்தகங்கள் இருக்கும். என்னை பார்க்க வரும் அதிகாரி , குப்பையா வைத்திருக்கீறீர்கள் கொஞ்சம் நீட் செய்தால் என்ன ? என்பார். நான் சரி செய்கின்றேன் என உறுதி அளிப்பேன். ஆனால் மாணவர்கள் புத்தகங்களை வாசிக்க ஏதுவாக பரப்பியே வைத்திருப்பேன்.

       வகுப்பறையில் படிக்கும் பாடப்புத்தகங்கள் தகவலை மட்டும் தருபவை, நூலகம் சென்று விரும்பிய நூல்கள் படிக்க சொல்வேன். நூல் வாசிப்பு தான் நிரம்பிய அறிவு , ஆழ்ந்த புரிதலை தரும் என்பேன். வாசிப்பு மனிதனை முழுமையடைய செய்யும். வாசிப்பு மனிதனை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தும். புத்தகங்கள் நமக்கு எப்போதும் துணையிருக்கும் நண்பர்கள் என அடுக்குவேன். அவர்கள் குடியிருப்பு பகுதியில் உள்ள நூலகங்கள் குறித்து தகவல் தருவேன். சனி ஞாயிறு விடுமுறை, மாலை வீடு செல்லும் முன் நூலகம் செல்ல அறிவுறுத்துவேன். ஞாயிறு விடுமுறைக்கு பின் யார் நூலகம் சென்றது என்று கேட்பேன். பெண்களில் பலர் எங்க அப்பா கூட்டிகிட்டு போக மாட்டேன்னு சொல்லிட்டார் என்பார்கள். மாணவர்களில் சிலர் நூலகம் எங்கிருக்கு தெரியவில்லை என்பார்கள். மீண்டும் அட்ரஸ் சொல்ல வேண்டும். சிலர் போகாமல் படித்தேன் என்பார்கள். எல்லா பதில்களுக்கும் குட் என்பேன். அடுத்தவாரம் நூலகம் சென்று படித்து வா என்பேன். இப்படி நாட்கள் நீளும்.

காந்தி மீயுசியம் சென்றால் அங்குள்ள நூலகம் அழைத்து செல்வேன். வாட்ச் மேன்,” சார் அங்க போக கூடாது .சத்தம் போடுவாங்க..மத்தவங்க படிப்பு கெட்டு போகும் ”என்பார். நான் இருந்தாலும் அழைத்து செல்வேன்.என் வகுப்பில் பலர் ஊரகப் பகுதியில் இருந்து வருவதால் , அப்பகுதி ஊரக நூலகங்கள் விபரம் தந்து , செல்ல வற்புறுத்துவேன். ஊரக நூலகங்கள் பல சமயங்கள் திறக்க வாய்ப்பு இல்லை. கட்டாயம் சனி, ஞாயிறுகளில் இயங்குவதை பார்த்திருக்கின்றேன். நான் குடியிருக்கும் பகுதியில் , தபால் தந்தி நகர் விரிவாகத்தில் செயிண்ட் மைக்கேல் பள்ளி வாட்டர் டேங்க் அருகில் நூலகம் இருக்கிறது. நான் படிக்க சென்ற போது , அங்கு லைப்ரேரியனாக உள்ள பெரியவர், ”சார் நீங்க படித்த வார இதழ் இருந்தா லைப்ரேரிக்கு தாங்க” என்றார். எப்படியாவது நூலகத்தில் மக்களை படிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற உறுதிப்பாடுடைய நூலக அதிகாரிகள் இருக்க தான் செய்கின்றார்கள். ”புத்தகங்கள் வாசிப்பு என மாணவர்களிடம் ஆகாதது போகாதது சொல்லி பொழுது கழிப்பான். எப்ப பாரு ஒரு கதையை சொல்வான். புள்ளைக்கு தேவையில்லாத விசயத்தை சொல்வான் “ என்ற பெயர் தான் எனக்கு உண்டு. என்னிடம் படித்த மாணவர்கள் சாட்சி. 

ஐந்தாவது படிக்கும் மாணவன் நூலகம் செல்வானா? அதுவும் மெம்பர் ஆகி, புத்தகம் எடுத்து படிப்பானா? நூலகம் சென்று தான் படிக்கும் புத்தகத்தில் இருந்து குறிப்புகள் எடுப்பானா? நூலகத்திலிருந்து வர சாத்தியம் உண்டா? போன்ற கேள்விகளுக்கு, என் இரண்டு மாணவர்கள் சாட்சி. சுவர் சொல்லும் வரலாறு என்ற பாடம் எடுத்த போது , எப் ஏ பிராஜகெட் ஆக நான் செஞ்சிக்கோட்டை பற்றி தகவல்களை சேகரித்து வர சொன்னேன். தேவதர்ஷினி என்ற மாணவி, சார் நான் செல்போனில் இருந்து தகவல்களை கொண்டு வ்ந்துள்ளேன் என்றாள். ஆங்கிலத்தில் செல்போன் பயன்பாடு குறித்து விளக்கியதன் விளைவு. இரண்டு முழுத்தாள்களில் செய்தி கொண்டு வந்திருந்தாள். மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். அப்போது கார்த்தி சார் நான் லைப்ரேரி போய் புக்கு எடுத்தேன் சார், கல் சொல்லும் கதை என்று இருந்தது. அதில் படித்தேன் . எல்லா கோயில்கள் பற்றி போட்டிருந்துச்சு என்றான். சபாஷ் என்றேன். காகிதத்தில் குறிப்புகள். ஆச்சரியம். என்னை நானே பாராட்டிகொண்டேன். வானில் பறந்தேன். சாதித்தவனாக உணர்ந்தேன். அருகில் இருந்த மணிப்பாண்டி கையில் ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து வைத்திருந்தான். சார் நானும் தேடினேன் . கிடைக்கவில்லை. அவன் வைத்துள்ள புத்தக தலைப்பு தன்னம்பிக்கை. சபாஷ். அனைவரையும் கைதட்ட சொன்னேன். கார்த்திக் நானும் வீட்டில் புத்தகம் எடுத்து வைத்துள்ளேன் என்றான். 30 கட்டணம் கட்டணும் என்று பிற மாணவர்களுக்கு லைப்ரேரி மெம்பர் ஆவது குறித்து சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். எனக்கு தன்னம்பிக்கை அதிகரித்து இருந்தது. 

இத்தனை நாள் புலம்பல் நிறைவேறிய சந்தோசம். உண்மையில் என் காதலுக்கு கிடைத்த வெற்றி. இப்போது ஆசிரிய பணியை இன்னும் கூடுதலாக காதலிக்கின்றேன். காதல் உண்மையாக இருப்பின் வெற்றி நிச்சயம் என்பதற்கு இதை தவிர வேறு உதாரணம் சொல்ல முடியாது. 

இந்த மாலைவேளையில் என் மாணவர்களில் எவனாவது ஒருவன் மதுரையில் இருக்கும் எதாவதொரு நூலகத்தில் எதாவது ஒரு மூலையில் அமைதியாய் படித்து கொண்டிருப்பான். குறிப்பெடுட்து கொண்டிருப்பான். இந்த நம்பிக்கை தான் என்னை வழி நடத்துகிறது.